Bānán Yínzhēn

Bānán Yínzhēn (巴南银针, Bānán yín zhēn) to wysokiej jakości igłowa zielona herbata z dzielnicy Banan w mieście Chongqing, wizytówka kultury herbacianej tej metropolii. Herbata uprawiana jest na górze Báixiàngshān (白象山, „Biały Słoń”) na wysokości 800–1200 m, w strefie chmur pasma Míngyuèshān (明月山), i wytwarzana jest zgodnie z niematerialną technologią kulturową „Bānán cháyè zhìzuò jìyì” (巴南茶叶制作技艺), przekazywaną od czterech pokoleń. Proste, smukłe listki pokryte srebrzystym meszkiem podczas parzenia unoszą się pionowo, a następnie powoli opadają na dno – widowisko porównywalne do „popołudniowego wiosennego deszczu”, które przyniosło herbacie status „jedynej oficjalnej herbaty Szczytu Burmistrzów Miast Regionu Azji i Pacyfiku” (2005), produktu z chronionym oznaczeniem geograficznym (2011) oraz złotego laureata Ogólnokrajowej Wystawy Zielonych Produktów Spożywczych (2022).

1. Klasyfikacja i pochodzenie:

• Typ: Zielona herbata (绿茶, lǜchá), niefermentowana. Należy do igłowych herbat zielonych (针形绿茶, zhēnxíng lǜchá). Technologicznie łączy prażenie i suszenie gorącym powietrzem, z dominacją suszenia na końcowym etapie – autorska metoda „初干以烘代炒” (chūgān yǐ hōng dài chǎo – „pierwsze suszenie gorącym powietrzem zamiast prażenia”).

• Kategoria: Produkt z zarejestrowanym znakiem towarowym oznaczenia geograficznego (国家地理标志商标注册, 2011). „Chiński Znany Produkt Rolny” (中国名牌农产品). Wpisany do „Ogólnokrajowego Rejestru Znanych, Specjalnych, Doskonałych i Nowych Produktów Rolnych” (全国名特优新名录). Technologia produkcji „Bānán cháyè zhìzuò jìyì” (巴南茶叶制作技艺) wpisana do Rejestru Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Chongqingu (重庆市非物质文化遗产, 2009). W 2004 roku technologia przetwarzania uzyskała krajowy patent na wynalazek (国家发明专利). Wielokrotny zwycięzca konkursów „Zhōng Chá Bēi” (中茶杯, pierwsza nagroda na 6. i 7. edycji), „Huá Míng Bēi” (华茗杯, złoto), „Sānxiápéi” (三峡杯, złoto). „Chongqingska Marka z Tradycją” (重庆老字号). Jedyna oficjalnie wyznaczona herbata Szczytu Burmistrzów Miast Regionu Azji i Pacyfiku (亚太城市市长峰会唯一指定用茶, 2005) oraz Wystawy Światowej w Szanghaju (上海世博会指定用茶, 2010). Marka „Bānán Yínzhēn” wyceniana jest na 1,41 miliarda juanów.

• Pochodzenie: Chiny, miasto wydzielone Chongqing (重庆市, Chóngqìng Shì), dzielnica Banan (巴南区, Bānán Qū). Główny obszar produkcji – góra Báixiàngshān (白象山) w gminie Èrshèng (二圣镇, Èrshèng Zhèn), pasmo Míngyuèshān (明月山脉).

• Współrzędne geograficzne: Około 29°30′ N, 106°42′ E.

2. Historia i znaczenie kulturowe:

• Historia: Tradycja herbaciana Banan ma głębokie korzenie. Lu Yu (陆羽) w „Księdze Herbaty” (《茶经》, VIII w.) napisał: „Herbata – szlachetne drzewo południa… W górach Ba i wąwozach [Jangcy] spotyka się [pnie], które objąć mogą tylko dwie osoby” (其巴山峡川有两人合抱者) – bezpośredni dowód starożytności uprawy herbaty w regionie, gdzie znajduje się współczesne Chongqing.

  Epoka Qing – stworzenie prototypu. Pod koniec dynastii Qing (XIX w.) w dzielnicy Banan stworzono herbatę o nazwie „Dìngxīn Bāyú Yínzhēn” (定心巴渝银针, „Srebrna Igła Bayu [z Dingxin]”). Jednak z powodu wojen i wstrząsów politycznych w pierwszej połowie XX w. technologia została utracona.

  Odtworzenie i budowa marki (lata 80.–90. XX w.). W latach 80. specjaliści z firmy „Èrshèng Cháyè” (二圣茶业公司, obecnie w ramach „Chongqing Tea Group” – 重茶集团) przystąpili do odtworzenia utraconej technologii. W 1990 roku uzyskano pierwszą próbkę eksperymentalną, a w 1995 roku herbata otrzymała oficjalną nazwę „Bānán Yínzhēn” (巴南银针) i zarejestrowany znak towarowy.

  Uznanie i rozwój (lata 2000–obecnie). W 2004 roku technologia produkcji została chroniona krajowym patentem na wynalazek – zapisano kluczową innowację: „杀青中度偏嫩、初干以烘代炒” (utrwalanie zieleni z naciskiem na „delikatny” stopień prażenia + pierwsze suszenie gorącym powietrzem zamiast prażenia). W 2005 roku herbata stała się jedyną oficjalną herbatą Szczytu Burmistrzów Miast Regionu Azji i Pacyfiku – wydarzenie, które wyniosło markę na poziom międzynarodowy. W 2009 roku technologia „Bānán cháyè zhìzuò jìyì” wpisana do Rejestru Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Chongqingu. Przekazywanie umiejętności kontynuuje Liu Guanlu (刘观禄) – herbaciarz z dziada pradziada, przedstawiciel czwartego pokolenia mistrzów. W 2011 roku uzyskano chronione oznaczenie geograficzne. Do 2017 roku powierzchnia ogrodów herbacianych w dzielnicy Banan osiągnęła 40 000 mu (~2 670 ha), roczna produkcja – 3 040 ton. Produkty eksportowane są do Danii, USA i innych krajów.

• Nazwa:

  • „Banan” (巴南) – „Południe [ziem] Ba”. Dzielnica Banan położona jest w południowej części Chongqingu – terenów historycznie należących do starożytnego królestwa Ba (巴国, Bāguó, I tysiąclecie p.n.e.). Toponim „Ba” (巴) to jeden z kluczowych wyznaczników tożsamości regionalnej Chongqingu, a nazwa herbaty celowo podkreśla to powiązanie.
  • „Yín Zhēn” (银针) – „Srebrna Igła”. Opisuje kształt gotowego listka: prosty, cienki, pokryty srebrzystym meszkiem, przypominający błyszczącą igłę. Nazwa „yínzhēn” w chińskiej tradycji herbacianej zarezerwowana jest dla herbat najwyższej jakości – z pojedynczych pąków lub pąków z ledwo rozwiniętym listkiem.

• Znaczenie kulturowe: Bānán Yínzhēn to jedna z czterech głównych marek herbacianych Chongqingu (obok Yǒngchuān Xiùyá, Nánchuān Gǔshùchá i Jīmíng Gòngchá). Dzielnica Banan historycznie stanowiła „okręg herbaciany” Chongqingu: „Kiedyś w Banan prawie każda rodzina wytwarzała herbatę” – wspomina mistrz Liu Guanlu. Ogród herbaciany „Dìngxīn” (定心茶园) na górze Báixiàngshān stał się jedną z głównych atrakcji turystycznych przedmieść Chongqingu, gdzie corocznie odbywa się „Festiwal Zbioru Herbaty” (采茶节), przyciągający dziesiątki tysięcy gości. W 2019 roku „Dìngxīn” został uznany za „Najpiękniejszy ogród herbaciany Chin” (中国最美丽茶园) przez Chińskie Stowarzyszenie Promocji Międzynarodowej Współpracy Rolniczej.

3. Opis botaniczny i surowiec:

• Odmiana / Kultywar: Wykorzystuje się kilka odmian Camellia sinensis:

  • Fúdǐng Dàbái Chá (福鼎大白茶, Fúdǐng Dàbái Chá) – główny kultywar, C. sinensis var. sinensis. Zapewnia wyraźne pąki z meszkiem, obfity biały meszek i delikatny profil aminokwasowy.
  • Bāyú Tèzǎo (巴渝特早, Bāyú Tèzǎo) – bardzo wczesna odmiana klonowa, wpisana do rejestru państwowych kultywarów herbacianych (国家级良种). Umożliwia rozpoczęcie zbioru pod koniec lutego – na początku marca.
  • Yúnnán Dàyè Zhǒng (云南大叶种) – pomocnicza odmiana wielkolistna, stosowana w niektórych partiach. Dane dotyczące składu chemicznego świeżego liścia: polifenole ≥19,8%, substancje ekstrahowalne wodą ≥47,4% – wyjątkowo wysoki wskaźnik, świadczący o bogactwie substancji wewnętrznych.

• Zbiór: 100% surowca do „Bānán Yínzhēn” zbierane jest przed Qingming (明前, ~5 kwietnia). Najcenniejsze partie pochodzą z pierwszego wiosennego „pędu” (pierwsza warstwa pąków po zimowaniu), zbieranego pod koniec lutego – na początku marca (dzięki odmianie Bāyú Tèzǎo).

• Standard zbioru:

  • Poziom „pojedynczy pąk” (单芽级): tylko pełne, nierozwinięte pąki z pierwszego zbioru wiosennego. Najwyższa kategoria, cena od 2000 juanów za jīn.
  • Gatunek najwyższy (特级): jeden pąk z ledwo rozwiniętym listkiem (一芽一叶初展).
  • Gatunek pierwszy (一级): jeden pąk z jednym listkiem.
  • Gatunek drugi (二级): jeden pąk z dwoma listkami.

• Wymagania surowcowe: Pędy świeże, jednorodne, nieuszkodzone. Zbiór ręczny. Przetwarzanie – tego samego dnia.

4. Terroir i cechy uprawy:

• Klimat: Góra Báixiàngshān położona jest w strefie wilgotnego klimatu monsunowego podzwrotnikowego, charakterystycznego dla Chongqingu. Średnia roczna temperatura – 18–20°C. Wilgotność względna – ≥75%. Liczba dni z mgłą – ponad 200 rocznie. Dobowe różnice temperatur – znaczne, co stymuluje akumulację aminokwasów w pędach. Zawartość aminokwasów w herbacie wiosennej – ≥3,10% – wskaźnik wyjaśniający wyrazistą „soczystość” i słodycz smaku.

• Wysokość uprawy: 800–1200 metrów n.p.m. Główny obszar produkcji – pasmo wysokościowe 800–1000 m na górze Báixiàngshān, położone w „strefie chmur” (云雾带).

• Gleby: Gleby żółte (黄壤, huáng rǎng) o pH 4,5–6,0, bogate w próchnicę i mikroelementy, w tym selen. Ogrody herbaciane znajdują się w strefie ochrony zasobów wodnych (水源保护区). Stosowanie nawozów chemicznych i pestycydów jest zabronione; wdrożono ekologiczny system „świnia → biogaz → herbata” (猪—沼—茶 cykl ekologiczny).

• Główny obszar produkcji: Krajowa baza hodowli elitarnych odmian herbacianych „Báixiàngshān” (白象山国家级茶树良种繁育基地) w gminie Èrshèng, dzielnica Banan. Powierzchnia całkowita – ponad 20 000 mu (~1 340 ha), w tym 4 000 mu standaryzowanego ogrodu demonstracyjnego. Ogród herbaciany wyposażony jest w stację meteorologiczną do monitorowania temperatury, opadów, wilgotności i nasłonecznienia.

5. Technologia produkcji:

Bānán Yínzhēn wytwarzana jest według opatentowanej technologii (krajowy patent 2004 r.), obejmującej 37 operacji produkcyjnych (工序). Kluczowe innowacje: „utrwalanie zieleni z naciskiem na delikatność” (杀青中度偏嫩) – łagodna obróbka bez nadmiernego prażenia; „pierwsze suszenie gorącym powietrzem zamiast prażenia” (初干以烘代炒) – zachowanie białego meszku i ukształtowanie „igłowej” sylwetki. Technologia łączy operacje mechaniczne i ręczne, przekazywana jako niematerialne dziedzictwo kulturowe.

• Rozkładanie (摊放 — tān fàng): Pędy rozkładane są cienką warstwą na 4–8 godzin. Długie rozkładanie to cecha charakterystyczna technologii Bānán Yínzhēn: w tym czasie zmniejsza się zawartość wilgoci, zaczyna rozwijać się aromat kasztanowy, liść nabiera elastyczności.

• „Zabijanie zieleni” (杀青 — shāqīng): Obrotowy bęben w temperaturze ~150°C lub utrwalanie mikrofalowe. Stosuje się zasadę: „delikatny liść – intensywniejsza obróbka; dojrzały liść – łagodniejsza obróbka” (嫩叶老杀，老叶嫩杀). Ogólny nacisk – na stronę „delikatną” (中度偏嫩), aby zachować maksymalną świeżość.

• Zwijanie (揉捻 — róuniǎn): Lekkie zwijanie dla uformowania podstawowej struktury bez niszczenia meszku.

• Ponowne zwijanie (复揉 — fùróu): Dodatkowa operacja w celu zagęszczenia struktury listka.

• Formowanie – „wyciąganie paska i podnoszenie meszku” (理条提毫 — lǐtiáo tíháo): Kluczowy etap decydujący o „igłowej” sylwetce. Liść jest prostowany, formowany w cienką, prostą „igłę”, a biały meszek „unosi się” na powierzchnię (提毫), tworząc srebrzysty połysk.

• Suszenie (烘干 — hōnggān): Suszenie gorącym powietrzem do zawartości wilgoci ≤5%. Właśnie na tym etapie realizowana jest opatentowana innowacja „以烘代炒” – suszenie gorącym powietrzem zamiast końcowego prażenia, co chroni delikatność meszku i czystość aromatu.

• Obróbka końcowa i dogrzewanie (精制·提香 — jīngzhì · tíxiāng): Staranna selekcja + końcowe dogrzewanie dla „podniesienia aromatu” i utrwalenia nuty kasztanowej.

6. Charakterystyka organoleptyczna:

• Wygląd suchego liścia: Proste, smukłe „igły” (挺直似针, tǐngzhí sì zhēn), pokryte obfitym srebrzystym meszkiem (绿润披毫, lǜ rùn pī háo). Kolor – intensywna zieleń ze srebrzystym połyskiem. Listki wyjątkowo jednorodne i równe.

• Aromat suchego liścia: Kasztanowy (栗香, lìxiāng) – główna nuta. Uzupełniony czystą zieloną świeżością (清香, qīngxiāng) i lekką nutą „meszkową”, przypominającą młodą kukurydzę (毫香/玉米香).

• Aromat naparu: Wysoki aromat kasztanowy, trwały i długi. W najwyższych gatunkach – z dodatkowym niuansem miodowym.

• Smak: Świeży i łagodny (鲜醇, xiānchún), z wyraźną słodyczą, która długo się utrzymuje (甘爽, gānshuǎng). Lekka cierpkość szybko przechodzi w słodycz (微涩速化). Ciało średnie, „soczyste”. Posmak słodyczy (回甘) – jasny i długotrwały.

• Kolor naparu: Żółto-zielony, jasny i klarowny (黄绿明亮, huánglǜ míngliàng).

• Dno filiżanki (zaparzone liście): Delikatnie zielone, jednorodne (嫩绿匀整). Pędy całe i „żywe” (芽叶鲜活). Podczas zaparzania w szklanym naczyniu obserwuje się charakterystyczny „taniec igieł”: listki unoszą się pionowo, a następnie powoli opadają na dno – widowisko, które stało się wizualnym znakiem rozpoznawczym Bānán Yínzhēn.

7. Skład chemiczny:

• Polifenole (katechiny): ≥19,8%. Umiarkowany wskaźnik zapewniający łagodny smak bez nadmiernej cierpkości – efekt „delikatnego” utrwalania zieleni.

• Substancje ekstrahowalne wodą: ≥47,4% – jeden z najwyższych wskaźników wśród chińskich herbat zielonych, świadczący o wyjątkowym bogactwie rozpuszczalnych składników.

• Aminokwasy (w tym L-teanina): ≥3,10% w herbacie wiosennej. Wysoka zawartość – kluczowy czynnik „soczystości” i słodyczy smaku.

• Alkaloidy: Kofeina (umiarkowana zawartość), teobromina, teofilina.

• Selen (Se): 0,15–0,35 mg/kg. Gleby Báixiàngshān zawierają selen, który naturalnie gromadzi się w liściach herbaty.

• Witaminy: Witamina C, witaminy z grupy B (B1, B2), witamina E, witamina K.

• Minerały: Potas, magnez, cynk, fluor.

8. Właściwości prozdrowotne:

• Działanie antyoksydacyjne: Polifenole (~20%) zapewniają skuteczną neutralizację wolnych rodników.
• Efekt tonizujący: Połączenie kofeiny i L-teaniny (≥3,10% aminokwasów) – łagodna, zrównoważona pobudliwość i poprawa koncentracji.
• Wsparcie metabolizmu lipidów: Katechiny przyspieszają rozkład tłuszczów i normalizację poziomu cholesterolu.
• Uzupełnienie niedoboru selenu: Zawartość Se (0,15–0,35 mg/kg) – dodatkowy atut dla układu odpornościowego i ochrony antyoksydacyjnej.
• Wsparcie trawienia: Polifenole stymulują procesy trawienne.
• Działanie orzeźwiające: Tradycyjny „chłodzący” efekt zielonej herbaty – szczególnie cenny w gorącym i wilgotnym klimacie Chongqingu.

9. Parzenie:

• Temperatura wody: 85–90°C dla szklanki; 80–85°C dla gaiwana. Dla najwyższego gatunku – nie więcej niż 85°C. Przegrzanie (>90°C) niszczy świeżość i wywołuje gorycz.

• Ilość herbaty: 3 g na 150 ml (szklanka, proporcja 1:50).

• Naczynie: Szklanka (玻璃杯) – najlepszy wybór: pozwala obserwować „taniec srebrnych igieł”, gdy listki unoszą się pionowo w wodzie i powoli opadają na dno – efekt, za który Bānán Yínzhēn jest szczególnie ceniony. Biały porcelanowy gaiwan – optymalny do koncentracji aromatu.

• Proces:

  1. Ogrzej szklankę gorącą wodą.
  2. Wsyp herbatę.
  3. Zalej wodą (85–90°C). Nie mieszaj – pozwól „igłom” unieść się samodzielnie.
  4. Obserwuj „taniec” przez 2–3 minuty: listki uniosą się pionowo, a następnie powoli opadną na dno.
  5. Pierwsze parzenie jest gotowe do degustacji po 2–3 minutach.
  6. Dla gaiwana: pierwsze zalanie – 10 sekund, każde kolejne – +5–10 sekund. Wytrzymuje 4 zalania.

10. Przechowywanie:

• Hermetyczne opakowanie, ochrona przed światłem, wilgocią i obcymi zapachami.
• Optymalnie – lodówka w temperaturze 0–5°C w szczelnie zamkniętym opakowaniu.
• Zaleca się, aby świeża herbata „odpoczęła” 15 dni w ciemnym, chłodnym miejscu, aby złagodzić „ognistość” (火气).
• Po otwarciu – zużyć w ciągu 7 dni (.) dla maksymalnego zachowania aromatu. Bānán Yínzhēn to herbata o wyjątkowo delikatnej aromatyce, szybko tracąca świeżość na powietrzu.

11. Cena i podróbki:

• Przedział cenowy: Górny segment zielonych herbat z Chongqing. Orientacyjne ceny: poziom „pojedynczy pąk” – od 2000 juanów za jīn (500 g); gatunek najwyższy (特级) – od 700 juanów; gatunek pierwszy – 400–600 juanów; gatunek drugi – 200–400 juanów.

• Jak unikać podróbek:

  • Kupuj od oficjalnego producenta – „Chongqing Tea Group” (重茶集团) i jej spółki zależnej „Èrshèng Cháyè” (二圣茶叶公司), a także w autoryzowanych punktach sprzedaży w Chongqing i online.
  • Sprawdzaj obecność znaku towarowego z oznaczeniem geograficznym „巴南银针” na opakowaniu.
  • Autentyczna herbata – proste, równe „igły” z obfitym srebrnym meszkiem. Podróbki – często krzywe, z matowym meszkiem lub bez niego.
  • Aromat – czysty kasztanowy, bez obcych zapachów. Napar – klarowny, żółto-zielony. Podczas zaparzania „igły” powinny unosić się pionowo – to oznaka prawidłowego formowania i autentycznego surowca.
  • Cena poniżej 400 juanów za 500 g (dla najwyższego gatunku) – powód do podejrzeń.

12. Ciekawostki:

• Herbata dla burmistrzów i prezydentów. W 2005 roku Bānán Yínzhēn stała się jedyną oficjalną herbatą Szczytu Burmistrzów Miast Regionu Azji i Pacyfiku (亚太城市市长峰会). W 2007 roku – herbatą na przyjęcia i oficjalnym prezentem podczas obchodów 10-lecia Chongqingu jako miasta wydzielonego. W 2010 roku – herbatą Wystawy Światowej w Szanghaju (EXPO 2010).

• 37 operacji i 4 pokolenia. Technologia produkcji Bānán Yínzhēn obejmuje 37 operacji (工序) i jest przekazywana jako niematerialne dziedzictwo kulturowe przez cztery pokolenia mistrzów. Obecny strażnik – Liu Guanlu (刘观禄): „Kiedy przychodzili do nas goście, ojciec zawsze parzył filiżankę Bānán Yínzhēn – napar zielonkawy i klarowny, a w każdym łyku – ciepło gościnności Banan”.

• „Taniec srebrnych igieł”. Podczas zaparzania w szklance listki Bānán Yínzhēn unoszą się pionowo, niczym miniaturowy las bambusowy, a następnie po 5–6 minutach powoli opadają na dno. Ten efekt wizualny jest wynikiem precyzyjnej równowagi między gęstością listka (zapewnioną przez formowanie „理条提毫”) a pęcherzykami powietrza utrzymywanymi przez meszek. Obserwacja „tańca” to tradycyjna część degustacji.

• „Chongqing’ska Sri Lanka”. Ogród herbaciany „Dìngxīn” (定心茶园) na górze Báixiàngshān za swoje tarasowe zbocza spowite mgłą otrzymał nieoficjalny przydomek „Chongqing’ska Sri Lanka” (重庆版斯里兰卡). Co roku odbywa się tu „Festiwal Zbioru Herbaty Dìngxīn” (定心采茶节), działa warsztat herbaciany z lekcjami ręcznej obróbki, sala degustacyjna, herbaciana restauracja (dania: „herbaciany kurczak”, „zielona herbata z tofu”), domy gościnne i strefy kempingowe.

• Patent na „delikatność”. Technologia z 2004 roku – „杀青中度偏嫩、初干以烘代炒” – stała się pierwszym krajowym patentem na wynalazek w branży herbacianej Chongqing. Istota innowacji: łagodniejsze utrwalanie zieleni zachowuje maksimum aminokwasów, a zastąpienie końcowego prażenia suszeniem gorącym powietrzem chroni biały meszek przed „przypaleniem”.

13. Porównanie z innymi zielonymi herbatami z Chongqing:

• Yǒngchuān Xiùyá (永川秀芽): Również z Chongqing, ale o skręconym kształcie. Bānán Yínzhēn – „igłowe” pąki, delikatniejszy profil.

• Sānxiá Lóngjǐng (三峡龙井): Chongqing. Płaski, w stylu Longjing. Bānán Yínzhēn – „igłowy”, z akcentem na meszek i „srebrną” estetykę.

• Dìngjūn Míngméi (定军茗眉): Hanzhong. Kształt „brwiowy”, wzbogacony selenem. Banan – inny region (Chongqing), kształt „igłowy”.

13. Porównanie z innymi „igłowymi” zielonymi herbatami:

• Yǒngchuān Xiùyá (永川秀芽): Również z Chongqing, ale z innej dzielnicy. Kształt płasko-prosty, „brwiowy”. Banan – okrągłe „igły”, bardziej „meszkowa”.

• Ēnshī Yùlù (恩施玉露): Utrwalanie parą (steaming), smak „morski”. Banan – utrwalanie przez prażenie, aromat kasztanowy.

• Jīngxiàn Tèjiān (泾县特尖): Anhui. Również „igłowy”, ale z innej prowincji, o innym terroir. Banan – z góry Báixiàng (Biały Słoń), 400–1000 m.

Podsumowując:

Bānán Yínzhēn to herbata, w której zbiegają się trzy rzadkie cechy: niematerialne dziedzictwo kulturowe w technologii, wizualna poetyka „tańca srebrnych igieł” oraz profil smakowy zbudowany na bogactwie aminokwasów (≥3,10%) i rekordowo wysokiej zawartości substancji ekstrakcyjnych (≥47,4%). To herbata z samego serca Chongqing – metropolii znanej raczej z ostrego hotpotu niż z wyrafinowanych zielonych herbat – i tym bardziej zaskakujące jest odkrywanie na jej południowych stokach, w chmurach Góry Białego Słonia, herbaty o takiej delikatności i czystości. Odpowiednia dla tych, którzy cenią wizualną estetykę parzenia nie mniej niż smak w filiżance.