Éméi máo fēng

Éméi máo fēng – zielona herbata z regionu herbacianego Mèngshān w prowincji Sìchuān, która zdobyła światowe uznanie na 24. Międzynarodowej Wystawie Żywności w 1985 roku. Jej cechą wyróżniającą jest autorska technologia „trzech prażeń, trzech skrętów, czterech suszeń” (三炒三揉四烘), łącząca zalety zielonych herbat prażonych i suszonych. Nazwa „Máo fēng” (毛峰, „omszone szczyty”) wskazuje na obfitość białego meszku na pączkach – znak wysokiej jakości surowca.

1. Klasyfikacja i Pochodzenie:

• Typ: Zielona herbata (绿茶, lǜchá), niefermentowana. Należy do typu kombinowanego „hōngchǎo jiéhé” (烘炒结合, hōng chǎo jiéhé) – technologii łączącej prażenie i suszenie na różnych etapach obróbki.
• Kategoria: Herbata imienna Syczuanu (四川名茶, Sìchuān míngchá). Produkt o chronionym oznaczeniu geograficznym (国家地理标志保护名茶). Wielokrotnie zaliczana do grona „Sławnych Herbat Chin” (中国名茶). Znana jako „nowa gwiazda regionu herbacianego Mèngshān” (蒙山茶区名茶新秀).
• Pochodzenie: Chiny, prowincja Sìchuān (四川省, Sìchuān shěng), prefektura miejska Yǎ’ān (雅安市, Yǎ’ān shì), dzielnica Yǔchéng (雨城区, Yǔchéng qū), miejscowość Fèngmíng (凤鸣乡, Fèngmíng xiāng), wioska Guìhuā (桂花村, Guìhuā cūn). Położona u podnóża słynnej góry Méngdǐng (蒙顶山, Méngdǐng Shān) – jednego z najstarszych regionów herbacianych świata.
• Współrzędne geograficzne: około 30.0° N, 103.3° E.

2. Historia i Znaczenie Kulturowe:

Historia:

Region Yǎ’ān – Méngdǐng jest jedną z kolebek chińskiej kultury herbacianej. Już Lù Yǔ (陆羽, Lù Yǔ) w „Księdze herbaty” (茶经, Chájīng, lata 760.) odnotował górę Éméi (峨眉山, Éméi Shān) jako ważny rejon herbaciany epoki Táng. W okresie Sòng (宋, Sòng) miejscowa herbata stała się darem cesarskim (贡品, gòngpǐn). Wielki poeta Sū Dōngpō (苏东坡, Sū Dōngpō, 1037–1101) opiewał tutejsze herbaty w słynnym wersie: „Od zawsze najlepsza herbata podobna jest najpiękniejszej kobiecie” (从来佳茗似佳人, cónglái jiā míng sì jiā rén).

Współczesna historia Éméi máo fēng rozpoczyna się w 1978 roku, gdy firma herbaciana z Yǎ’ān (雅安地区茶叶公司) we współpracy z plantatorami wioski Guìhuā w miejscowości Fèngmíng rozpoczęła prace nad nową odmianą. Jako surowiec posłużyły wczesnowiosenne pędy w standardzie „jeden pączek – jeden zaczynający się rozwijać listek” (一芽一叶初展), a kluczowym rozwiązaniem technologicznym stała się innowacja „hōngchǎo jiéhé” – połączenie prażenia i suszenia, wcześniej niestosowane w tym regionie. Nowa herbata otrzymała nazwę „Éméi máo fēng” – przez skojarzenie z górą Éméi i omszonymi pączkami.

W 1982 roku herbata została uznana za „Sławną Herbatę Chin” (全国名茶, quánguó míngchá) na ogólnokrajowym konkursie. Prawdziwy triumf nastąpił w 1985 roku: na 24. Międzynarodowej Wystawie Żywności w Lizbonie (Portugalia) Éméi máo fēng zdobyła Złoty Medal Jakości (世界食品金质奖). Komisja ekspertów podkreśliła brak pozostałości pestycydów oraz zgodność ze światowymi standardami jakości – wysokie wyróżnienie dla chińskiej herbaty w połowie lat 80. XX wieku.

Nazwa:

• Éméi (峨眉, Éméi) – góra Éméishān, jedna z Czterech Świętych Buddyjskich Gór Chin (四大佛教名山, Sì Dà Fójiào Míngshān), obiekt światowego dziedzictwa UNESCO. Choć herbata produkowana jest nie bezpośrednio na Éméishān, lecz w sąsiednim rejonie Yǎ’ān u podnóża Méngdǐngshān, nazwa podkreśla przynależność do rozległego regionu herbacianego zachodniego Syczuanu.
• Máo (毛, máo) – „meszek, puszek” – wskazuje na obfite pokrycie pączków białymi włoskami (báiháo, 白毫, báiháo), widoczne gołym okiem.
• Fēng (峰, fēng) – „szczyt, wierzchołek” – metafora kształtu pączka przypominającego górski szczyt i znak najwyższej jakości.

Znaczenie kulturowe:

Éméi máo fēng zajmuje szczególne miejsce w kulturze herbacianej Syczuanu jako symbol przejścia od tradycyjnej produkcji herbat masowych (z których region Yǎ’ān słynął przede wszystkim dzięki tybetańskiej herbacie prasowanej – zàngchá, 藏茶, zàngchá) do wytwarzania wysokiej jakości zielonych herbat światowego formatu. Międzynarodowe uznanie w 1985 roku było jednym z pierwszych przypadków, gdy syczuańska zielona herbata otrzymała tak wysoką ocenę za granicą. Bliskość góry Méngdǐng – miejsca, gdzie według legendy mistrz Wú Lǐzhēn (吴理真, Wú Lǐzhēn) zasadził pierwsze „siedem drzew” (七株茶, qī zhū chá) jeszcze w II wieku p.n.e. – nadaje herbacie głęboki kontekst historyczno-kulturowy. Herbata organicznie wpisuje się w chlubną tradycję regionu Méngdǐng, obejmującą słynne Méngdǐng Gānlù (蒙顶甘露) i Méngdǐng Huángyá (蒙顶黄芽).

3. Opis Botaniczny i Surowiec:

• Gatunek: Camellia sinensis var. sinensis.
• Odmiana / Kultywar: Podstawową jest syczuańska odmiana drobnolistna (四川小叶种, Sìchuān xiǎoyè zhǒng), charakteryzująca się wysoką mrozoodpornością. Dodatkowo wykorzystuje się lokalną odmianę populacyjną (本地群体种). Na starych działkach wioski Guìhuā zachowały się krzewy herbaciane w wieku ponad 30 lat. Masa 100 pędów w standardzie „jeden pączek – jeden listek” wynosi około 45 g – wskaźnik charakteryzujący delikatność i jednorodność surowca.
• Zbiór: Wczesnowiosenny (早春, zǎochūn). Główny okres – koniec marca – początek kwietnia, przed świętem Qīngmíng (清明, Qīngmíng) i w pierwszych dniach po nim.
• Standard zbioru: Dla gatunku elitarnego (特级, tèjí) – pojedyncze pączki ≥90%, długość ≤2 cm. Dla pierwszego gatunku (一级) – jeden pączek z jednym zaczynającym się rozwijać listkiem ≥80%. Dla drugiego gatunku (二级) – jeden pączek z dwoma listkami.

4. Terroir i Warunki Uprawy:

• Wysokość uprawy: 600–800 m n.p.m. Wioska Guìhuā położona jest na zachodnim krańcu Kotliny Syczuańskiej, w strefie przejściowej między niziną a Wyżyną Tybetańską.
• Klimat: Podzwrotnikowy wilgotny, z wyraźnym zachmurzeniem. Średnia roczna temperatura – 14–16°C. Roczne opady – ponad 1000 mm. Liczba dni mglistych i pochmurnych – ponad 200 w roku. Wysoki udział światła rozproszonego stymuluje akumulację aminokwasów i chlorofilu w młodych pędach – zawartość aminokwasów w zbiorze wiosennym wynosi ≥3,0%.
• Gleby: Gleby brunatne (棕壤, zōng rǎng) z głębokim, luźnym, żyznym poziomem. pH 4,5–6,5 – optymalna kwasowość. Zawartość materii organicznej – >1,0%. Teren wolny od zanieczyszczeń przemysłowych.
• Ekologia: Lesistość – 60%. Nawadnianie – wodą źródlaną z górnego biegu rzeki Hànjiāng (汉江). Bliskość góry Méngdǐng tworzy unikatowy mikroklimat ze stałą wysoką wilgotnością i łagodnymi wahaniami temperatury.

5. Technologia Produkcji:

Éméi máo fēng wyróżnia się autorską technologią „trzech prażeń, trzech skrętów, czterech suszeń” (三炒三揉四烘, sān chǎo sān róu sì hōng) – unikalną dla zielonych herbat Syczuanu. Zasada polega na wielokrotnym naprzemiennym prażeniu (炒, chǎo), skręcaniu (揉, róu) i suszeniu (烘, hōng), co pozwala „wydobyć aromat z prażenia i uniknąć cierpkości” (扬烘青之香、避炒青之涩).

• Rozkładanie (摊放, tānfàng): Świeżo zebrane pędy rozkłada się w celu wyrównania wilgoci. Etap przygotowawczy.
• Pierwsze utrwalanie / prażenie (杀青 / 一炒, shāqīng / yī chǎo): Obróbka wysokotemperaturowa w celu zatrzymania utleniania enzymatycznego. Tworzenie podstawy aromatu.
• Pierwsze skręcanie (初揉, chū róu): Lekkie skręcanie – uwolnienie soku komórkowego bez uszkadzania struktury liścia.
• Drugie prażenie (二炒, èr chǎo): Dodatkowe podgrzewanie – pogłębienie przemian aromatycznych, wzmocnienie nut kasztanowych i orzechowych.
• Drugie skręcanie (二揉, èr róu): Formowanie gęstszej struktury liścia.
• Trzecie prażenie (三炒, sān chǎo): Końcowe prażenie – utrwalenie aromatu i ostateczne zbudowanie szkieletu smakowego.
• Trzecie skręcanie (三揉, sān róu): Nadanie liściowi charakterystycznego kształtu – gęsto skręconych, cienkich, równomiernych pędów.
• Czteroetapowe suszenie (四烘, sì hōng): Seria suszeń przy stopniowo obniżanej temperaturze. Doprowadzenie wilgotności do stabilnego poziomu, utrwalenie kształtu i aromatu.
• Formowanie i podnoszenie meszku (整形提毫, zhěngxíng tí háo): Ręczne formowanie – niematerialne dziedzictwo kulturowe (非遗技艺, fēiyí jìyì). Na tym etapie mistrz ręcznie rozprostowuje pączki i „podnosi” białe włoski, nadając herbacie charakterystyczny „srebrzysty” wygląd.
• Suszenie końcowe (足干, zúgān): Ostateczne doprowadzenie do wilgotności handlowej (≤6,5%).

6. Charakterystyka Organoleptyczna:

• Wygląd suchego liścia: Gęsto skręcone, cienkie pędy (条索紧细匀卷, tiáosuǒ jǐnxì yúnjuǎn), delikatnie zielonej barwy z tłustym połyskiem (嫩绿油润, nèn lǜ yóu rùn). Srebrzyste pączki są wyraźnie widoczne (银芽秀丽, yín yá xiùlì). Obfite pokrycie białym meszkiem – dla gatunku elitarnego pokrycie báiháo wynosi ≥85%.
• Aromat suchego liścia: Czysty, świeży (清香, qīngxiāng) z wyraźnym podtonem delikatnego kasztana (嫩栗香, nèn lìxiāng) – charakterystyczną nutą zbioru wiosennego. Subtelne kwiatowe odcienie w finale.
• Aromat naparu: Świeży, czysty, z trwałą podstawą kasztanową. Aromat stabilnie ujawnia się przez kilka zaparzeń. Po ostygnięciu – miękkie nuty ziołowo-kwiatowe.
• Smak: Xiānshuǎng (鲜爽, xiānshuǎng) – „świeży i rześki” – kluczowy deskryptor. Wyraźnie zaznaczona aminokwasowa świeżość (komponent umami). Ciało – średnie, harmonijne (醇, chún – „pełne, zrównoważone”). Długa powracająca słodycz (回甘, huígān) z utrzymującym się ślinotokiem (生津, shēngjīn). Gorycz i cierpkość minimalne przy zachowaniu reżimu temperaturowego.
• Barwa naparu: Lekko zielonkawo-żółta (微黄而碧绿, wēi huáng ér bìlǜ), przezroczysta i jasna. Delikatna opalizacja charakterystyczna dla herbat o wysokiej zawartości aminokwasów.
• Dno herbaciane (叶底, yèdǐ): Delikatnie zielone, jednorodne (嫩绿匀整, nèn lǜ yún zhěng). Całe pączki są wyraźnie widoczne – jasne, lśniące (全芽明亮, quán yá míngliàng). Liść sprężysty, zachowujący kształt.

7. Skład Chemiczny:

Profil chemiczny Éméi máo fēng cechuje się podwyższoną zawartością kofeiny oraz korzystną równowagą aminokwasów i polifenoli, wynikającą z terroir zachodniego krańca Kotliny Syczuańskiej.

• Polifenole (茶多酚, chá duōfēn): Zawartość dla pierwszego gatunku – ≥28% suchej masy. Główne katechiny: EGCG, ECG, EC, EGC. Polifenole odpowiadają za umiarkowaną cierpkość, działanie antyoksydacyjne i stymulację metabolizmu tłuszczów.
• Aminokwasy (氨基酸, ānjīsuān): Zawartość w zbiorze wiosennym – ≥3,0%. L-teanina – dominujący aminokwas, kształtujący świeży, umami-podobny smak i zapewniający uspokajający balans z kofeiną.
• Alkaloidy: Zawartość kofeiny (咖啡碱) – o 30% wyższa niż w przeciętnej zielonej herbacie (według danych producenta). Zapewnia to wyraźny efekt tonizujący. Obecne są teobromina i teofilina.
• Związki ekstrakcyjne rozpuszczalne w wodzie (水浸出物): Dla gatunku elitarnego – ≥45%. Wysoki wskaźnik potwierdza nasycenie i pełnię smaku.
• Witaminy: Witamina C (wysoka zawartość, charakterystyczna dla zielonych herbat wczesnego zbioru), witaminy z grupy B (B₁, B₂), karotenoidy.
• Minerały: Fluor (zawartość zapewnia działanie zapobiegające próchnicy – skuteczność hamowania bakterii próchnicotwórczych jest 1,3 razy wyższa niż w przypadku zwykłej zielonej herbaty, według danych producenta). Potas, cynk, mangan, żelazo, magnez.
• Chlorofil: Wysoka zawartość – wynik obfitych mgieł i rozproszonego światła – determinuje nasyconą barwę liścia i naparu.

8. Właściwości Zdrowotne:

• Wyraźny efekt tonizujący: Podwyższona zawartość kofeiny zapewnia szybkie przebudzenie i zwiększenie koncentracji uwagi. L-teanina łagodzi działanie kofeiny, zapobiegając nerwowości.
• Ochrona antyoksydacyjna: Katechiny, zwłaszcza EGCG, należą do najsilniejszych naturalnych antyoksydantów, neutralizujących wolne rodniki i spowalniających starzenie komórkowe.
• Wspomaganie rozkładu tłuszczów: Polifenole stymulują metabolizm tłuszczów. Według danych producenta, skuteczność rozkładu tłuszczów po posiłku wzrasta o 40% przy regularnym spożywaniu. Herbata szczególnie dobra po tłustych posiłkach.
• Wzmacnianie zębów i profilaktyka próchnicy: Fluor i katechiny hamują aktywność bakterii próchnicotwórczych, wzmacniają szkliwo zębów.
• Wsparcie układu sercowo-naczyniowego: Polifenole przyczyniają się do obniżenia poziomu „złego” cholesterolu i normalizacji ciśnienia tętniczego.
• Poprawa trawienia: Pobudza wydzielanie soku żołądkowego, ułatwia trawienie ciężkostrawnych potraw.
• Wsparcie funkcji poznawczych: Synergia kofeiny i L-teaniny poprawia szybkość reakcji, uwagę i zdolność uczenia się.

Uwaga: herbata nie jest lekiem. Zaleca się ograniczenie spożycia do 3 filiżanek dziennie, aby uniknąć nadmiernego spożycia kofeiny.

9. Parzenie:

• Temperatura wody: 80–90°C. Dla gatunku elitarnego (特级) – 80°C. Dla pierwszego i drugiego gatunku – do 85–90°C.
• Ilość herbaty: 3 g na 150–180 ml (szklana szklanka lub porcelanowa filiżanka); 5–7 g na gaiwan 100–120 ml.
• Woda: Miękka, o niskiej mineralizacji. Idealna – woda źródlana.
• Naczynie: Szklana szklanka lub biała porcelanowa filiżanka (białe tło podkreśla delikatny zielony kolor naparu). Gaiwan (盖碗) do stylu gōngfū.

Proces (szklana szklanka):

1. Ogrzać szklankę gorącą wodą, wylać.
2. Wsypać 3 g herbaty do szklanki.
3. Wlać wodę (80–90°C) do 1/3 objętości. Lekko kołysać szklanką w celu „przebudzenia aromatu” (摇香, yáoxiāng).
4. Poczekać, aż liście zaczną się rozwijać.
5. Dolać wodę do 7/10 objętości szklanki.
6. Parzyć 3 minuty, następnie pić.
7. Uzupełniać wodę, gdy pozostanie 1/3 naparu. Wytrzymuje 3–4 zaparzenia w szklance.

Proces (gaiwan, gōngfū):

1. Ogrzać gaiwan wrzątkiem.
2. Wsypać 5–7 g herbaty.
3. Pierwsze zalanie: 80–85°C, 15–20 sekund.
4. Drugie zalanie: 20–25 sekund.
5. Kolejne: wydłużać o 5–10 sekund.
6. Wytrzymuje 5–7 zalań. Drugi gatunek (dojrzalszy liść) – do 4+ pełnowartościowych zaparzeń z wyraźną stabilnością.

Ważne uwagi:

• Nie parzyć wrzątkiem (>90°C) – napar żółknie, pojawia się gorycz, niszczone są witaminy.
• Świeżą herbatę zaleca się przetrzymać 7 dni w ciemnym miejscu w celu „zdjęcia ognia” (醒茶褪火气, xǐng chá tuì huǒqì).
• Nie pić na czczo – taniny drażnią śluzówkę. Optymalnie – godzinę po posiłku.
• Nie spożywać naparu z poprzedniego dnia.

10. Przechowywanie:

• Temperatura: Optymalnie – w lodówce (0–5°C), w szczelnym opakowaniu. Zielone herbaty są wrażliwe na ciepło i światło.
• Opakowanie: Foliowane opakowania próżniowe, cynkowe puszki z szczelną pokrywką. Po otwarciu – przechowywać hermetycznie w lodówce i spożyć w ciągu jednego miesiąca.
• Wrogowie: Światło, wilgoć, ciepło, obce zapachy. Nie przechowywać obok przypraw, owoców, produktów o intensywnym zapachu.
• Okres przydatności: Najlepsze walory – w ciągu pierwszych 6–12 miesięcy po produkcji. Przy prawidłowym chłodniczym przechowywaniu świeżość utrzymuje się do roku.

11. Cena i Podróbki:

Kategoria cenowa:

• Elitarny (特级): od 800 juanów za 500 g (jīn) i więcej. Pojedyncze pączki, srebrzyste omszenie, kasztanowy aromat o przeczystej czystości.
• Pierwszy gatunek (一级): 400–600 juanów za 500 g. Główny produkt komercyjny, łączący wysoką jakość i dostępność. Jeden pączek z jednym listkiem.
• Drugi gatunek (二级): Kategoria codzienna, przystępna cenowo. Jeden pączek z dwoma listkami, bardziej wyrazisty smak, podwyższona stabilność przy zaparzaniu.

Jak uniknąć podróbek:

• Wygląd: Prawdziwy Éméi máo fēng to cienkie, gęsto skręcone pędy z widocznymi srebrzystymi włoskami na pączkach. Podróbki – często wielkolistne, luźne, bez wyraźnego omszenia.
• Aromat: Czysty, z delikatną nutą kasztanową. Sztuczna aromatyzacja lub „płaski”, mało wyrazisty zapach to powód do podejrzeń.
• Napar: Przezroczysty, zielonkawo-żółty. Mętny lub brunatny napar to oznaka starego lub niskiej jakości surowca.
• Smak: Świeży, z powracającą słodyczą. Gruba gorycz, „drewniany” posmak są charakterystyczne dla podróbek z niskogatunkowego surowca.
• Sprawdzaj oznakowanie: Produkt z oznaczeniem geograficznym powinien posiadać odpowiedni certyfikat. Kupuj od autoryzowanych producentów z dzielnicy Yǔchéng (雨城区).

12. Ciekawostki:

• Złoto w Lizbonie. W 1985 roku Éméi máo fēng stała się jedną z pierwszych syczuańskich zielonych herbat, które otrzymały międzynarodową nagrodę – Złoty Medal Jakości na 24. Światowej Wystawie Żywności w Portugalii. Jury szczególnie podkreśliło brak pestycydów – w połowie lat 80. było to wyjątkowe osiągnięcie.
• Trzy prażenia – trzy skręty. Technologia „三炒三揉四烘” jest unikalna w świecie zielonej herbaty. Łączy aromatyczność herbat prażonych (炒青) z łagodnością suszonych (烘青), unikając cierpkości pierwszych i mdłości drugich. Ręczne formowanie na końcowym etapie jest zarejestrowanym niematerialnym dziedzictwem kulturowym.
• Sąsiad Méngdǐngshān. Wioska Guìhuā, gdzie produkuje się Éméi máo fēng, znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie góry Méngdǐng (蒙顶山) – legendarnego miejsca, gdzie według podań mnich Wú Lǐzhēn po raz pierwszy uprawiał herbatę ponad 2000 lat temu. Tym samym Éméi máo fēng jest duchowym spadkobiercą jednej z najstarszych tradycji herbacianych świata.
• Rekordzista w kofeinie. Zawartość kofeiny w Éméi máo fēng jest o 30% wyższa niż w przeciętnej zielonej herbacie. To czyni ją jedną z najbardziej pobudzających herbat w zielonej kategorii – doskonały wybór na poranne picie herbaty.
• Od tybetańskiej „cegły” do światowej nagrody. Region Yǎ’ān przez wieki znany był przede wszystkim jako dostawca prasowanej herbaty tybetańskiej (藏茶) – surowej, ciemnej, użytkowej. Pojawienie się Éméi máo fēng w 1978 roku symbolicznie przewróciło tę kartę: Yǎ’ān udowodnił, że potrafi produkować nie tylko masową herbatę dla karawan Herbacianego Końskiego Szlaku, lecz także wyrafinowaną zieloną herbatę światowej klasy.

13. Porównanie z innymi zielonymi herbatami:

• Méngdǐng Gānlù (蒙顶甘露, Méngdǐng Gānlù): Najbliższy „sąsiad” – słynna herbata z tego samego regionu Méngshān. Gānlù jest jedną z najstarszych skręcanych zielonych herbat Chin, z bardziej zaznaczoną nutą kwiatową i „łąkową”. Éméi máo fēng jest bardziej kasztanowa, z wyraźniejszym ciałem i zaznaczonym efektem tonizującym. Obie herbaty odzwierciedlają terroir zachodniego Syczuanu, ale przez różne pryzmaty technologiczne.
• Huángshān Máo Fēng (黄山毛峰, Huángshān Máo Fēng): „Imienniczka” z prowincji Ānhuī – jedna z „Dziesięciu Wielkich Herbat Chin”. Ānhuīski Máo Fēng jest delikatniejszy, z lżejszym ciałem i wyraźnym kwiatowo-orchideowym aromatem. Syczuański jest gęstszy, bardziej kasztanowy, z wyższą zawartością kofeiny. Obróbka też się różni: Huángshān – głównie suszony (烘青), Éméi – kombinowany (烘炒结合).
• Zhúyèqīng (竹叶青, Zhúyèqīng): Flagowa współczesna zielona herbata Syczuanu, produkowana bezpośrednio na Éméishān. Płaskiego kształtu, z naciskiem na wizualną elegancję i delikatność. Éméi máo fēng – skręcanego kształtu, bardziej „chłopska” i cielesna, z głębszym aromatem i większą stabilnością przy zaparzaniu. Różne estetyki jednego regionu.
• Éméi Xuěyá (峨眉雪芽, Éméi Xuěyá): Kolejna sławna herbata regionu Éméi – cienkie „śnieżne pączki” o delikatnej, niemal powietrznej teksturze. Xuěyá jest subtelniejsza i świeższa; Máo fēng – bardziej nasycona i aromatyczna, z wyraźniejszym profilem kasztanowym.

Podsumowując:

Éméi máo fēng to herbata będąca pomostem między starożytną kulturą herbacianą Méngdǐngshān a współczesnym syczuańskim przemysłem herbacianym. Jej unikatowa technologia „trzech prażeń, trzech skrętów, czterech suszeń” jest owocem twórczych poszukiwań mistrzów końca lat 70., dążących do stworzenia herbaty czerpiącej to, co najlepsze z obu światów obróbki zielonego liścia. Rezultatem jest herbata o czystym kasztanowym aromacie, świeżym, rześkim smaku i zaskakująco harmonijnym ciele. Międzynarodowe złoto z 1985 roku to nie tylko nagroda dla jednej herbaty, lecz uznanie, że ziemia, która dała światu legendę o pierwszym drzewie herbacianym, wciąż tworzy.