Qiāndǎo yù yè · new.thetea.app

Qiāndǎo yù yè to młoda, ale już zasłużona zielona herbata z prowincji Zhejiang, zrodzona nad brzegami słynnego Jeziora Tysiąca Wysp (千岛湖, Qiāndǎo Hú). Stworzona w 1982 roku na bazie technologii Xi Hu Long Jing z użyciem lokalnego kultywaru Jiukeng, szybko zdobyła uznanie: imię nadał jej legendarny profesor Zhuang Wanfang, a do 2007 roku uzyskała status produktu z chronionym oznaczeniem geograficznym. Unikalny mikroklimat jeziorno-wyspowy, kwaśne gleby leśne i najczystsze wody zbiornika najwyższej klasy kształtują jej charakter – bogaty aromat strączkowo-orzechowy, gęsty, świeży smak i długi, słodki posmak.

1. Klasyfikacja i pochodzenie:

Typ: Zielona herbata (niefermentowana), chǎoqīng (炒青, chǎoqīng) – suszona metodą prażenia w woku. Podtyp – biǎnxíng (扁形, biǎnxíng) – płaski kształt.
Kategoria: Współczesne słynne herbaty Chin (新创名茶, xīnchuàng míngchá); regionalne zielone herbaty prowincji Zhejiang.
Pochodzenie: Chiny, prowincja Zhejiang (浙江, Zhèjiāng), powiat Chun’an (淳安县, Chún’ān Xiàn), akwen Jeziora Qiandao (千岛湖, Qiāndǎo Hú). Rdzeń produkcji – dzielnica Qingxi (青溪, Qīngxī) oraz otaczające ją pasma górskie o wyspowym mikroklimacie.
Współrzędne geograficzne: Około 29°36′ szerokości geograficznej północnej, 118°54′ długości geograficznej wschodniej.

2. Historia i znaczenie kulturowe:

Historia: Qiāndǎo yù yè to jedna z najbardziej udanych „nowych słynnych herbat” Chin drugiej połowy XX wieku. Jej historia zaczyna się w 1982 roku, gdy herbaciano-leśne gospodarstwo przy jeziorze Qiandao (千岛湖林场, Qiāndǎo Hú Línchǎng) opracowało nową herbatę, wykorzystując lokalną odmianę Jiukeng (鸠坑, Jiūkēng) i zaadaptowaną technologię Xi Hu Long Jing. Początkowo nazywano ją „Long Jing z Jeziora Tysiąca Wysp” (千岛湖龙井, Qiāndǎo Hú Lóngjǐng). W lipcu 1983 roku słynny uczony herbaciany, profesor Uniwersytetu Rolniczego Zhejiang Zhuang Wanfang (庄晚芳, Zhuāng Wǎnfāng), przybył do Chun’an, by dokonać inspekcji produkcji herbaty. Doceniwszy mocne, omszone pąki i niepowtarzalny krajobraz Tysiąca Wysp, własnoręcznie wykaligrafował nową nazwę – „Qiāndǎo yù yè” (千岛玉叶, „Nefrytowy Liść Tysiąca Wysp”), ugruntowując tym samym odrębność herbaty od zachodniojeziornego Long Jing.

Dalsze uznanie przyszło szybko: w styczniu 1986 roku herbata przeszła oficjalną certyfikację, w 1987 roku zarejestrowano znak towarowy. W 1986 roku Qiāndǎo yù yè otrzymała Drugą Nagrodę Prowincji Zhejiang za Postęp Naukowo-Techniczny. W latach 1988 i 1989 dwa lata z rzędu otrzymywała tytuł „pierwszorzędnej słynnej herbaty prowincji” nadawany przez Departament Rolnictwa Zhejiangu. W 1991 roku wydano certyfikat „Słynnej Herbaty Prowincji Zhejiang”. Zwieńczeniem był rok 2007, kiedy Qiāndǎo yù yè uzyskała status produktu z krajowym oznaczeniem geograficznym (国家地理标志保护产品), ostatecznie potwierdzając pozycję Jeziora Qiandao jako kluczowego regionu herbacianego Zhejiangu.
Nazwa: „Qiāndǎo” (千岛) – „tysiąc wysp” – to bezpośrednie nawiązanie do Jeziora Qiandao, sztucznego zbiornika powstałego po wybudowaniu Elektrowni Wodnej Xin’anjiang. Na jego akwenie rozrzuconych jest ponad tysiąc wysp, tworzących niepowtarzalny krajobraz. „Yù” (玉, yù) – „nefryt, jadeit” – symbolizuje wartość, czystość i szlachetność herbaty. „Yè” (叶, yè) – „liść”. Pełna nazwa poetycko oddaje obraz drogocennego liścia herbacianego zrodzonego wśród tysięcy wysp. Imię nadał profesor Zhuang Wanfang, podkreślając, że biały meszek na silnych pąkach czyni tę herbatę niepodobną do klasycznego Long Jing i zasługuje na własną tożsamość.
Znaczenie kulturowe: Qiāndǎo yù yè stała się wizytówką powiatu Chun’an i Jeziora Qiandao – jednego z największych centrów turystycznych wschodnich Chin. Herbata jest nierozerwalnie związana z ekologiczną reputacją jeziora: Qiandao to zbiornik narodowej pierwszej klasy, o przezroczystości do 7 metrów, jedno z najczystszych jezior słodkowodnych w kraju. Region od wieków znany był jako „Muzhou” (睦州, Mùzhōu) – historyczna nazwa pojawiająca się w wierszach poświęconych tutejszym herbatom: „Nad brzegiem Tysiąca Wysp zrodzona – jakością przewyższa wszystkie. Yù Yè i Yù Yá – siostrzane herbaty z Muzhou”. Akwen wpisany jest na listę pierwszych 44 krajowych stref malowniczych i do dziesiątki najlepszych narodowych parków leśnych. Dla współczesnego Chun’an Qiāndǎo yù yè stanowi nie tylko ekonomiczną podstawę przemysłu herbacianego, ale także kulturową markę łączącą herbatę z turystyką.

3. Opis botaniczny i surowiec:

Odmiana / kultywar: Głównym kultywarem jest Jiukeng quntizhong (鸠坑群体种, Jiūkēng qúntǐ zhǒng), nasienna odmiana na poziomie prowincji. Jest to historycznie ukształtowana populacja Camellia sinensis var. sinensis, charakteryzująca się dużymi, mięsistymi liśćmi z obfitym meszkiem. Zawartość polifenoli herbacianych przekracza 30%, co zapewnia wyraźną głębię smaku. Kultywar cechuje się wysoką adaptacyjnością i uniwersalną przydatnością do różnych typów obróbki. Dodatkowo wykorzystuje się kultywar Long Jing 43 (龙井43, Lóngjǐng 43) w celu poprawy jakości wczesnowiosennych zbiorów dzięki wcześniejszemu okresowi wegetacji.
Zbiór: Główny zbiór przypada na wczesną wiosnę. Terminy są zróżnicowane: Long Jing 43 daje pierwszy zbiór około 20 marca, Jiukeng – od końca marca. Szczyt jakości przypada na okres od Qingming (清明) do Guyu (谷雨). Po Guyu liść wykorzystuje się do herbaty codziennej (chǎoqīng).
Standard zbioru: Dla najwyższej klasy (teji) – pąk z jednym nierozwiniętym listkiem (一芽一叶初展, yī yá yī yè chū zhǎn), przy czym pąk musi być dłuższy od liścia. Na 500 g świeżego liścia przypada 4100–4300 pączków. Dla pierwszej klasy – pąk z jednym liściem, dopuszcza się niewielką niejednorodność. Dla drugiej klasy – dopuszczalna jest niewielka ilość surowca „pąk + dwa liście”. Wymagania ogólne: niedopuszczalne są pędy uszkodzone, fioletowe, zbyt cienkie lub przejrzałe; surowiec musi być jednorodny, czysty, z wyraźnym meszkiem.
Wymagania wobec surowca: Świeży liść po zbiorze podlega obowiązkowemu podsuszaniu (摊放, tānfàng) trwającemu 6–12 godzin, do momentu obniżenia wilgotności do 70–72%. Ten etap jest krytycznie ważny dla ukształtowania aromatu i przygotowania liścia do prażenia.

4. Terroir i specyfika uprawy:

Klimat i rzeźba terenu: Okolice Jeziora Qiandao znajdują się w strefie subtropikalnego klimatu monsunowego. Średnia roczna temperatura wynosi 15–17 °C, okres bezprzymrozkowy trwa 230–270 dni, roczna suma opadów – 1319,7 mm. Główne okresy deszczowe to wiosenne deszcze i pora „śliwkowych deszczów” (meiyu). Lipiec–sierpień to okres suszy (伏旱, fúhàn). Rzeźba powiatu Chun’an ma charakter pagórkowaty, z różnicą wysokości: obrzeża są wyżej położone, część centralna – nizinna, zajęta przez jezioro. Kluczową cechą terroir jest „mikroklimat jeziorno-wyspowy” (湖陆小气候, hú lù xiǎo qìhòu): ogromna masa słodkiej wody łagodzi wahania temperatury, tworzy obfite poranne mgły i stabilną wilgotność, optymalne dla krzewów herbacianych.
Wysokość upraw: Plantacje herbaciane położone są na pagórkowatych zboczach wokół jeziora na wysokości 200–600 m n.p.m. Rdzeń wysokojakościowej produkcji to dzielnica Qingxi, gdzie pierwotne lasy tworzą naturalne ocienienie.
Gleby: Kwaśne czerwone gleby (红壤, hóng rǎng) i gliniaste piaski (砂质土), bogate w minerały. Odczyn gleby jest lekko kwaśny, optymalny dla Camellia sinensis.
Ekologia: Lesistość obszaru Jeziora Qiandao wynosi od 81% do 93%. Jezioro ma status zbiornika krajowej pierwszej klasy (国家一级水体) o przezroczystości do 7 metrów. Taka ekologiczna czystość środowiska bezpośrednio wpływa na jakość surowca herbacianego.

5. Technologia produkcji:

Technologia Qiāndǎo yù yè wywodzi się z metod Xi Hu Long Jing, jednak jest dostosowana do cech lokalnego kultywaru Jiukeng o dużych, omszonych pąkach. Cały proces przebiega w płaskim woku; gotowa herbata musi odpowiadać standardowi „czterech cech”: gładkość, płaskość, foremność, prostota (光、扁、平、直, guāng, biǎn, píng, zhí). Ubytek masy w procesie wynosi 60–65%, wilgotność końcowa – nie więcej niż 6%.

Zbiór świeżego liścia (鲜叶采摘, xiānyè cǎizhāi): Ręczny zbiór według opisanego wyżej standardu. Wymagana jest pełna zgodność z kryteriami „delikatności, jednorodności, czystości” (嫩、匀、净, nèn, yún, jìng).
Podsuszanie (摊放, tānfàng): Zebrany liść rozkłada się na bambusowych tacach w zacienionym, przewiewnym miejscu na 6–12 godzin. W trakcie wilgotność spada z ~78% do 70–72%, zachodzi częściowy rozkład białek i uwalnianie lotnych związków aromatycznych.
Utrwalanie i formowanie (杀青做形, shāqīng zuòxíng): Przeprowadza się je w płaskim woku. Dla najwyższego gatunku temperatura wynosi 110–120 °C, dla średniego – 120–130 °C. Liść wkłada się partiami po 150 g (gatunek najwyższy) lub 200 g (gatunek średni). Mistrz stosuje naprzemiennie ręczne techniki: „potrząsanie” (抖, dǒu), „prowadzenie” (带, dài), „dociskanie” (捺, nà), „chwytanie” (抓, zhuā), „przykładanie” (搭, dā). Zadaniem jest zatrzymanie utleniania enzymatycznego, równomierne zmiękczenie liścia, usunięcie trawiastego zapachu i nadanie wstępnego płaskiego kształtu. Gotowość rozpoznaje się po ściemnieniu liścia i jego podatności na formowanie. Uformowany półprodukt wykłada się do ostygnięcia i wyrównania wilgotności (摊凉回潮, tānliáng huícháo).
Przesiewanie i rozkładanie (筛分摊凉, shāifēn tānliáng): Pośrednie sortowanie według rozmiaru i usuwanie fragmentów.
Wykańczające prażenie i utrwalanie kształtu (煇锅定型, huì guō dìngxíng): Przeprowadza się je w temperaturze 70–80 °C. Główne techniki to „wstrząsanie” (擞, sǒu), „prostowanie” (挺, tǐng), „dociskanie” (压, yā), „szlifowanie” (磨, mó). Na tym etapie obowiązuje zasada „ręka nie puszcza herbaty, herbata nie opuszcza woka” (手不离茶，茶不离锅). Kontrola nacisku jest krytyczna: nadmierna siła łamie liść, zbyt słaba nie daje odpowiedniej płaskości; przegrzanie żółci herbatę, niedogrzanie czyni kolor ciemnym. Efektem są gładkie, płaskie, proste listki z jedwabistym połyskiem.
Końcowe przesiewanie i sortowanie (筛分整理, shāifēn zhěnglǐ): Suchą herbatę przesiewa się w celu wyrównania frakcji, usunięcia ułomków i pyłu. Podział na gatunki według rozmiaru, integralności, ilości meszku i koloru.

6. Charakterystyka organoleptyczna:

Wygląd suchego liścia: Płaski, prosty, lekko spłaszczony kształt (扁平挺直). Barwa – zielona z delikatnym żółtawym odcieniem (翠绿嫩黄), z widocznym białym meszkiem na powierzchni. Pąki duże, zwarte. Listki gładkie, jednorodne, bez ułomków. Zewnętrznie przypominają Xi Hu Long Jing, lecz różnią się bardziej wyraźnym meszkiem i nieco większą masywnością liścia.
Aromat suchego liścia: Czysty, wysoki, z wyraźną nutą strączkową (豆香, dòu xiāng) jako ton główny i delikatnym podtonem świeżej zieleni (清香, qīng xiāng). Obecna jest lekka „mleczna” delikatność (嫩香, nèn xiāng), charakterystyczna dla młodego surowca.
Aromat naparu: Świeży, trwały, z dominującym profilem strączkowo-orzechowym. W miarę stygnięcia czarki ujawniają się półtony kwiatowe i ziołowe. Aromat czysty, bez obcych nut.
Smak: Nasycony i pełny (醇厚, chúnhòu) – zauważalnie gęstszy niż klasyczny Xi Hu Long Jing. Wyraźnie zaznaczona świeżość (鲜爽, xiānshuǎng), wynikająca z wysokiej zawartości aminokwasów w kultywarze Jiukeng. Wyraźny, powracający słodki posmak (回甘明显, huígān míngxiǎn). Bez goryczy i ostrej cierpkości przy prawidłowym parzeniu. Przy dłuższym naciąganiu może pojawić się umiarkowana ściągającość.
Barwa naparu: Żółtozielona, jasna, przejrzysta (黄绿明亮). W świeżej herbacie – z delikatną zielonkawą poświatą; przy przechowywaniu napar ciemnieje.
Dno herbaciane (zaparzone listki): Delikatnie zielone, mięsiste, jednorodne listki, zebrane w schludne „bukiety” (嫩绿成朵, nèn lǜ chéng duǒ). Liście sprężyste, zwarte. Równomierna barwa bez plam i ciemnień to oznaka wysokiej jakości obróbki.

7. Skład chemiczny:

Herbata wyróżnia się wysoką zawartością polifenoli (ponad 30% – cecha charakterystyczna kultywaru Jiukeng) oraz bogatym profilem aminokwasów.

Polifenole (katechiny): Ponad 30% suchej masy – powyżej średniej dla zielonych herbat. Główne składniki to EGCG, ECG, EGC. Zapewniają aktywność antyoksydacyjną, strukturalną gęstość smaku oraz komponent cierpki, który jest równoważony aminokwasami.
Aminokwasy: Wysoka zawartość (dokładne wartości dla Qiāndǎo yù yè nie są ustandaryzowane, ale surowiec Jiukeng odznacza się dobrym gromadzeniem aminokwasów). L-teanina – główny składnik budujący słodycz i przypominające umami „ciało” smaku.
Alkaloidy: Kofeina – umiarkowana zawartość, dająca łagodny efekt tonizujący w synergii z L-teaniną. Obecne są również teobromina i teofilina.
Witaminy: Witamina C – relatywnie wysoka zawartość w świeżym surowcu. Witaminy z grupy B. Witamina K.
Minerały: Fluor – 200–300 ppm (wzmacnianie szkliwa zębów). Potas, mangan, cynk. Kwaśne czerwone gleby z bogatym składem mineralnym zapewniają nasycony profil pierwiastkowy.
Flawonoidy: Dodatkowe związki antyoksydacyjne, w tym witeksyna, moryna i katechiny. Odnotowuje się wyraźną aktywność przeciwbakteryjną.

8. Właściwości prozdrowotne:

Działanie przeciwbakteryjne: Polifenole herbaciane mają silną aktywność bakteriobójczą – hamowanie wzrostu pałeczki czerwonki szacuje się na ponad 90%.
Ochrona antyoksydacyjna: Wysoka zawartość katechin (>30% polifenoli) neutralizuje wolne rodniki, wspierając zdrowie komórek.
Wzmacnianie szkliwa zębów: Zawartość fluoru na poziomie 200–300 ppm sprzyja tworzeniu warstwy ochronnej na szkliwie, a przeciwbakteryjne działanie polifenoli hamuje mikroorganizmy próchnicotwórcze.
Wspomaganie metabolizmu i zdrowej masy ciała: Kofeina wraz z polifenolami pobudza rozkład tłuszczów i termogenezę.
Łagodny efekt tonizujący: L-teanina i kofeina wywołują stan spokojnej czujności, poprawiając funkcje poznawcze bez niepokoju.
Wsparcie układu sercowo-naczyniowego: Katechiny przyczyniają się do obniżania poziomu cholesterolu LDL i utrzymania elastyczności naczyń krwionośnych.
Wspomaganie trawienia: Polifenole i garbniki stymulują wydzielanie enzymów trawiennych, ułatwiają trawienie tłustych i ciężkich potraw.

9. Parzenie:

Temperatura wody: 80–85 °C. Stanowczo nie zaleca się zalewania wrzątkiem – niszczy on chlorofil (napar żółknie) i potęguje gorycz.
Ilość herbaty: 3 g na 150 ml (proporcja 1:50). Dla bardziej skoncentrowanego smaku – 5 g na 150 ml.
Naczynie: Szklana szklanka (zalecana – umożliwia obserwację rozwijania się liści i czystość naparu); biała porcelanowa gaiwan (盖碗); porcelanowa czarka z przykrywką.
Przebieg:
1. Ogrzej naczynie gorącą wodą, następnie wylej ją.
2. Wsyp herbatę. Zastosuj dolną metodę zaparzania (下投法) – herbata na dno, potem woda.
3. Przepłukiwanie nie jest konieczne dla delikatnej zielonej herbaty. W razie potrzeby – szybkie opłukanie (1–2 sekundy).
4. Pierwsze zalanie – ukierunkowany strumień (定点注水, dìngdiǎn zhùshuǐ), czas parzenia 10 sekund. Zlej napar lub zacznij pić.
5. Kolejne 2–5 zalań – zwiększaj czas o 5–10 sekund. Wysokiej jakości Qiāndǎo yù yè wytrzymuje 5 zaparzeń.
6. Napar zaleca się pić natychmiast po rozlaniu – długie naciąganie (ponad 3 minuty) wzmaga ściągający komponent.

10. Przechowywanie:

Podobnie jak wszystkie delikatne zielone herbaty, Qiāndǎo yù yè jest wrażliwa na światło, ciepło, wilgoć i obce zapachy. Optymalne warunki przechowywania: hermetyczne opakowanie (worek próżniowy, szczelnie zamknięta blaszana puszka), temperatura 0–5 °C. Po wyjęciu z lodówki odczekaj w zamkniętym opakowaniu do osiągnięcia temperatury pokojowej (1–2 godziny), aby uniknąć skraplania. Okres przechowywania w szczelnym opakowaniu w odpowiedniej temperaturze wynosi do 12 miesięcy. Po otwarciu zaleca się spożyć w ciągu 3–4 tygodni. Tradycyjna metoda: herbatę umieszcza się w papierowych torebkach, które lekko ubija się i związuje, a następnie wkłada do glinianych lub porcelanowych pojemników ze szczelnie dopasowaną pokrywką.

11. Cena i podróbki:

Qiāndǎo yù yè to herbata z chronionym oznaczeniem geograficznym (od 2007 roku), co podtrzymuje jej poziom cenowy i renomę. Cena waha się w szerokim zakresie: przedqingmingowy surowiec klasy teji jest najdroższy; herbata z okresu Qingming–Guyu oferuje optymalny stosunek jakości do ceny; surowiec po Guyu to wariant budżetowy do codziennego spożycia.

Jak unikać podróbek:

Wygląd: Autentyczna Qiāndǎo yù yè jest płaska, prosta, z wyraźnym białym meszkiem i delikatną żółtozieloną barwą. Podróbki (często z mniej wartościowego surowca z innych regionów) wyglądają na bardziej matowe, z niejednorodnym kolorem i połamanymi fragmentami.
Aromat: Czysty aromat strączkowo-orzechowy, bez stęchlizny i surowej trawiastości. Brak charakterystycznej nuty strączkowej to sygnał podmiany.
Napar: Powinien być jasny, żółtozielony, przejrzysty. Mętny lub ciemny napar wskazuje na surowiec niskiej jakości bądź naruszenie technologii.
Smak: Pełny, świeży, z wyraźnym huigan. Płaski, wodnisty smak bez posmaku to oznaka podróbki.
Źródło: Kupować herbatę z oznaczeniem geograficznym „千岛玉叶” od certyfikowanych producentów z Chun’an. Zwracać uwagę na datę zbioru i przejrzystość informacji o pochodzeniu.

12. Ciekawostki:

Imię dla herbaty wybrał profesor Zhuang Wanfang (1908–1999) – jeden z „czterech filarów” chińskiego herbaciarstwa XX wieku, autor fundamentalnych prac z zakresu taksonomii i historii herbaty. Jego kaligraficzny napis „千岛玉叶” jest przechowywany jako relikwia kultury herbacianej Chun’an.
Jezioro Tysiąca Wysp (千岛湖) to największy sztuczny słodkowodny zbiornik wschodnich Chin, powstały w 1959 roku po wybudowaniu elektrowni wodnej na rzece Xin’anjiang (新安江). Na jego akwenie znajduje się 1078 wysp o powierzchni przekraczającej 0,25 ha każda. To właśnie ten unikalny akwen tworzy mikroklimat, który kształtuje charakter herbaty.
Rzeka Xin’anjiang, zasilająca jezioro, była opiewana przez Li Baia: „Pytam o Xin’anjiang – czy przejrzyste jest do dna?” Czystość tych wód to nie tylko poetycki obraz, lecz także realny standard ekologiczny: jezioro ma status zbiornika pierwszej klasy z przezroczystością do 7 metrów.
Qiāndǎo yù yè i Qingxi Yù Yá (清溪玉芽, Qīngxī Yù Yá) to „siostrzane herbaty z Muzhou”: obie wytwarzane są w tym samym regionie podobną techniką, lecz z różnych standardów surowca. Poetycki dwuwiersz głosi: „U brzegów Tysiąca Wysp zrodzona – jakością przewyższa wszystkie. Yù Yè i Yù Yá – herbaty siostry z Muzhou”.
Powiat Chun’an jest największym pod względem powierzchni w prowincji Zhejiang. Jego historyczna nazwa – Muzhou (睦州) – sięga epoki Sui i dosłownie oznacza „Krainę Zgody”.

13. Porównanie z innymi zielonymi herbatami Zhejiangu:

Xi Hu Long Jing (西湖龙井, Xīhú Lóngjǐng): Główny „krewny” i źródło inspiracji dla technologii Qiāndǎo yù yè. Różnice są istotne: Long Jing używa kultywaru Long Jing 43 lub Qun Ti Zhong Long Jing (bez obfitego meszku), jego aromat jest wyższy, „kasztanowo-strączkowy”, kształt – nienagannie płaski, gładki, praktycznie bez meszku. Qiāndǎo yù yè, dzięki kultywarowi Jiukeng, jest bardziej omszona, masywniejsza pod względem struktury pąka, o gęstszym i pełniejszym smaku.
Anji Bai Cha (安吉白茶, Ānjí Bái Chá): Zielona herbata z północnego Zhejiangu (powiat Anji). Produkowana z albinotycznego kultywaru Bai Ye Yihao o rekordowej zawartości aminokwasów (~6–7%). Zewnętrznie – cienkie, wydłużone, jasnozielone z żółtym odcieniem. Smak – wyjątkowo świeży, z wyraźnym umami i minimalną cierpkością. Qiāndǎo yù yè odznacza się większą pełnią ciała i profilem strączkowo-orzechowym.
Jinhua Juyan (金华举岩, Jīnhuá Jǔyán): Historyczna zielona herbata z miasta Jinhua, sięgająca epoki Tang. Kształt – lekko skręcony, aromat – kwiatowo-owocowy. W przeciwieństwie do płaskiej Qiāndǎo yù yè, Juyan jest bardziej przestrzenny w formie i delikatniejszy w smaku.
Kaihua Long Ding (开化龙顶, Kāihuà Lóng Dǐng): Produkowany w powiecie Kaihua na zachodzie Zhejiangu. Kształt – prosty, cienki, przypominający igłę. Aromat – czysty, kwiatowo-kasztanowy, smak – lekki, świeży. Qiāndǎo yù yè różni się płaskim kształtem i bardziej nasyconym, gęstym smakiem.

Podsumowując:

Qiāndǎo yù yè to herbata młoda według standardów chińskiej historii herbaty, lecz jej szybka droga od bezimiennego „jeziornego long jinga” do produktu z krajowym oznaczeniem geograficznym mówi o nienagannym terroir i mistrzostwie herbaciarzy z Zhejiangu. Za każdym płaskim, omszonym listkiem kryje się unikatowy ekosystem – najczystsze jezioro wśród tysiąca wysp, kwaśne leśne gleby, monsunowe mgły. Strączkowo-orzechowy aromat, pełny, świeży smak z długim huigan i mięsiste, sprężyste pąki w dnie czarki – wszystko to czyni Qiāndǎo yù yè godną alternatywą dla tych, którzy cenią styl Long Jing, lecz poszukują bardziej nasyconej, „jeziornej” interpretacji.