Yǒngtài lǜchá

Yǒngtài lǜchá to regionalna zielona herbata z powiatu Yǒngtài w prowincji Fujian, posiadająca status produktu z chronionym oznaczeniem geograficznym (国家农产品地理标志). Jej wzorcowe cechy streszczają się w formule: „wysoki aromat, czysty smak, przejrzysty napar, soczysta barwa” (香高、味醇、汤清、色润). Bogata historia uprawy herbaty w tym górzystym powiecie sięga epoki Tang, a za panowania dynastii Ming miejscowe herbaty trafiały na cesarski dwór jako danina.

1. Klasyfikacja i Pochodzenie:

• Typ: Herbata zielona (绿茶, lǜchá) – niefermentowana; stopień oksydacji minimalny (poniżej 5%).
• Kategoria: Chińskie regionalne herbaty zielone, produkt z chronionym oznaczeniem geograficznym ChRL.
• Pochodzenie: Chiny, prowincja Fujian (福建省, Fújiàn shěng), powiat Yǒngtài (永泰县, Yǒngtài xiàn), prefektura miejska Fuzhou (福州市, Fúzhōu shì). Obejmuje 21 gmin i osiedli: Zhāngchéng (樟城镇), Chéngfēng (城峰镇), Gělǐng (葛岭镇), Qīngliáng (清凉镇), Wútóng (梧桐镇), Sōngkǒu (嵩口镇), Dàyáng (大洋镇), Tóng’ān (同安镇), Chángqìng (长庆镇), Tángqián (塘前乡), Dānyún (丹云乡), Báiyún (白云乡), Hóngxīng (红星乡), Pángǔ (盘谷乡), Xiàbá (霞拔乡), Dōngyáng (东洋乡), Gàiyáng (盖洋乡), Fúkǒu (洑口乡), Fùquán (富泉乡), Chìxī (赤锡乡) i Lǐnglù (岭路乡).
• Współrzędne geograficzne: ok. 118°23′–119°12′ E, 25°39′–26°05′ N.

2. Historia i Znaczenie Kulturowe:

• Historia:

Tradycja herbaciana powiatu Yǒngtài liczy ponad tysiąc lat. Już w epoce Tang (唐代, Táng dài, 618–907) prowadzono tu produkcję herbaty: w słynnym traktacie Lu Yǔ „Kanon herbaty” (《茶经》, Chájīng, ok. 760–780) obszar Fuzhou wymieniany jest jako region herbaciany, który geograficznie obejmuje ziemie dzisiejszego Yǒngtài.

Rozkwit miejscowego herbaciarstwa przypadł na epokę Ming (明代, Míng dài, 1368–1644). Za panowania ery Hóngwǔ (洪武, Hóngwǔ, 1368–1398) „delikatna herbata z Yǒngfú” (永福细茶, Yǒngfú xìchá) – tak wówczas nazywał się powiat – została wpisana do rejestru cesarskich danin (贡品, gòngpǐn). Szczególną sławę zdobyły herbata z Téngshān (藤山茶, Téngshān chá) i herbata ze świątyni Jīyán (姬岩茶, Jīyán chá).

W latach 80. XX w. herbaciarstwo Yǒngtài osiągnęło skalę przemysłową: powierzchnia ogrodów herbacianych stanowiła 25,1% całkowitego arealu okręgu Fuzhou, a wielkość produkcji – 31,5%. Głównym rynkiem zbytu były północne prowincje Chin.

Nowy etap rozwoju wyznaczyły ważne wydarzenia: w 2015 r. Ministerstwo Rolnictwa ChRL nadało Yǒngtài lǜchá status produktu z chronionym oznaczeniem geograficznym (国家农产品地理标志). W 2021 r. Yǒngtài znalazł się wśród „Stu najsilniejszych herbacianych powiatów Chin” (中国茶叶百强县), a wartość produkcji całej branży herbacianej powiatu osiągnęła 1 miliard juanów. W 2022 r. herbata została uznana za „regionalną markę publiczną Fuzhou”, a w 2023 – za „krajowy produkt o szczególnych walorach” (全国名特优新农产品).

• Nazwa:

永泰 (Yǒngtài) – toponim oznaczający „wieczny spokój / wieczny dostatek”; 绿茶 (lǜchá) – „zielona herbata”. Pełna nazwa bezpośrednio wskazuje zatem miejsce pochodzenia i kategorię: „zielona herbata z Yǒngtài”.

• Znaczenie kulturowe:

Yǒngtài historycznie nazywane jest „tylnym ogrodem Fuzhou” (福州后花园, Fúzhōu hòuhuāyuán) z powodu malowniczych górskich krajobrazów i czystego środowiska. Kultura herbaty organicznie wplata się w miejscowy styl życia: zasada „herbata jako dar, herbata jako rytuał” (以茶为礼、以茶生礼) przekazywana jest z pokolenia na pokolenie. Wiosenny zbiór herbaty pozostaje ważnym wydarzeniem sezonowym, a Muzeum Zielonej Herbaty Yǒngtài przybliża odwiedzającym historię i technologię tutejszego herbaciarstwa.

3. Opis Botaniczny i Surowiec:

• Odmiana / Kultywar: Podstawę plantacji (ok. 70%) stanowią kultywary serii Fúyún (福云系列, Fúyún xìliè) – przede wszystkim Fúyún 6-hào (福云6号, Fúyún liù hào) i Fúyún 595 (福云595, Fúyún wǔjiǔwǔ). Jako uzupełniające stosuje się Lóngjǐng 43 (龙井43, Lóngjǐng sìshísān), Tiěguānyīn (铁观音, Tiěguānyīn) i Jīn Guānyīn (金观音, Jīn Guānyīn). W ostatnich latach wprowadzane są nowe, perspektywiczne odmiany: Róngchūn zǎo (榕春早, Róngchūn zǎo) i Ānjí Báichá (安吉白茶, Ānjí Báichá). Ponadto zachowuje się lokalną populację Yǒngtài càichá (永泰菜茶, Yǒngtài càichá) – rodzimego drobnolistnego krzewu herbacianego. Wszystkie wymienione kultywary należą do gatunku Camellia sinensis var. sinensis.
• Zbiór: Główny zbiór – wiosenny (koniec marca – kwiecień); możliwy jest również letni i jesienny. Herbata wiosenna (春茶, chūnchá) jest najcenniejsza ze względu na podwyższoną zawartość aminokwasów.
• Standard zbioru: Zależy od sortu: dla gatunku specjalnego (特级, tèjí) – pojedyncze pąki lub pąk z jednym listkiem (单芽 lub 一芽一叶, yī yá yī yè); dla pierwszego gatunku (一级, yījí) – pąk z dwoma listkami (一芽二叶, yī yá èr yè); dla drugiego gatunku (二级, èrjí) – pąk z trzema listkami (一芽三叶, yī yá sān yè).
• Wymagania surowcowe: Liście muszą być świeże, całe, bez uszkodzeń mechanicznych i śladów chorób. Zbiór odbywa się ręcznie w godzinach porannych przy suchej pogodzie.

4. Terroir i Cechy Uprawy:

• Rzeźba terenu i klimat: Powiat Yǒngtài leży na północno-wschodnim stoku pasma Dàiyúnshān (戴云山脉, Dàiyún shānmài), w środkowym i górnym biegu rzeki Dàzhāngxī (大樟溪, Dàzhāng xī) – dopływu Mǐn Jiāng. Rzeźba jest górzysta; lokalna formuła „osiem części gór, jedna wód, jedna pól” (八山一水一分田) oddaje charakter krajobrazu: pasma górskie, głębokie wąwozy, liczne strumienie. Klimat subtropikalny, monsunowy: średnia roczna temperatura 14,6–20,7°C, roczna suma opadów 1400–2000 mm, liczba dni mglistych powyżej 200 rocznie. Znaczne wahania temperatur dnia i nocy oraz przewaga światła rozproszonego stymulują gromadzenie aminokwasów w liściach (w herbacie wiosennej zawartość aminokwasów ≥ 4,0%).
• Wysokość uprawy: Zasadnicza część plantacji herbacianych położona jest na wysokości 500 m n.p.m. i wyżej. Lesistość powiatu wynosi 76,8%.
• Gleby: Dominują czerwone ziemie (红壤, hóng rǎng) o odczynie kwaśnym (pH 4,0–5,5), dobrej strukturze piaszczystej, głębokiej warstwie żyznej i wysokiej zawartości materii organicznej. Warto odnotować, że 78% gleb powiatu jest wzbogaconych w selen (zawartość Se 0,15–0,35 mg/kg), co stanowi charakterystyczną cechę miejscowego terroir. Woda rzeki Dàzhāngxī odpowiada II klasie czystości. Na plantacjach stosuje się ekologiczny obieg „chów trzody – biogaz – uprawa herbaty” (猪-沼-茶), wykluczający stosowanie nawozów chemicznych i pestycydów.
• Kluczowe subregiony:
  • Ogród herbaciany Lúfēng w gminie Tóng’ān (同安镇卢峰茶园, Tóng’ān zhèn Lúfēng cháyuán) – strefa demonstracyjna agroturystyki herbacianej.
  • Skupisko starych drzew herbacianych w gminie Wútóng (梧桐镇古茶树群, Wútóng zhèn gǔ cháshù qún) – wiek pojedynczych egzemplarzy sięga 2500 lat.
  • Strefa herbaciana świątyni Jīyán w gminie Báiyún (白云乡姬岩茶区, Báiyún xiāng Jīyán cháqū) – pasmo chmur na wysokości powyżej 500 m.

5. Technologia Produkcji:

Yǒngtài lǜchá wytwarzana jest według klasycznej technologii zielonej herbaty, z prażeniem jako metodą utrwalania (炒青, chǎoqīng). Cykl produkcyjny obejmuje do 28 operacji i uznawany jest za element niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Cechą szczególną jest połączenie obróbki mechanicznej i ręcznej oraz używanie wyłącznie narzędzi bambusowych i drewnianych, aby uniknąć utlenienia w kontakcie z metalem.

• Zbiór (采摘, cǎizhāi): Ręczny zbiór według standardu odpowiadającego docelowemu sortowi. Dla gatunku specjalnego – na 500 g gotowej herbaty potrzeba ok. 40 000 pąków.
• Podsuszanie / rozkładanie (摊放, tānfàng): Świeżo zebrane liście rozkłada się cienką warstwą na bambusowych sitach na 4–6 godzin w celu częściowego usunięcia wilgoci i aktywacji procesów enzymatycznych kształtujących aromat.
• Utrwalanie – „zabijanie zieleni” (杀青, shāqīng): Obróbka w obrotowym bębnie w temperaturze 200–240°C. Wysoka temperatura inaktywuje oksydazę polifenolową, zapobiegając utlenianiu i zachowując zieloną barwę liścia.
• Zwijanie (揉捻, róuniǎn): Lekkie mechaniczne zwijanie przez 10–15 minut przy umiarkowanym nacisku. Niszczy strukturę komórkową, zapewniając równomierną ekstrakcję podczas zaparzania.
• Formowanie (做形, zuòxíng): Ręczne skręcanie w warkocze (搓条, cuōtiáo) – etap kształtujący charakterystyczną postać „zwartej, prostej pasemka” (紧结匀整). W zależności od podstylu liść może przybierać kształt od prostego do lekko wygiętego.
• Suszenie (烘干, hōnggān): Delikatne suszenie w 60–80°C do wilgotności resztkowej ok. 5–6%. Utrwala formę i stabilizuje profil aromatyczny.
• Rafinacja (精制, jīngzhì): Sortowanie, odrzucanie szypułek i przebieranie.
• Ostateczne dogrzewanie w celu podbicia aromatu (提香, tíxiāng): Kluczowy etap, który formuje charakterystyczny aromat kasztanowy (栗香, lìxiāng) Yǒngtài lǜchá. Wymaga precyzyjnej kontroli temperatury i czasu.

6. Charakterystyka Organoleptyczna:

• Wygląd suchego liścia: Zwarto skręcone, równe, proste pasemka (条索紧结匀整, tiáosuǒ jǐnjié yúnzhěng); barwa – nasycona zieleń z lekkim połyskiem i widocznym białym meszkiem (色泽绿润毫显, sèzé lǜrùn háo xiǎn). Prosty kształt liścia jest „wizytówką” stylu. Wyróżnia się dwa podtypy: prostą pasemkę (直条形, zhítiáo xíng) – jak na przykład Sōngkǒu Lóngjǐng (嵩口龙井) – i łukowatą pasemkę (曲条形, qūtiáo xíng) – klasyczną, najczęściej spotykaną odmianę.
• Aromat suchego liścia: Czysty, wyraźny, z mocnymi nutami kasztanowymi. Świeży zbiór uzupełnia jasna nuta kwiatowa.
• Aromat naparu: Dominuje aromat kasztanowy (栗香, lìxiāng) – główny wyróżnik stylu. W poszczególnych partiach obecne są odcienie kwiatowe i lekkie trawiaste. Aromat wysoki, trwały, wielowarstwowy.
• Smak: Świeży, miękko-gęsty, z wyraźną słodyczą i zaokrąglonym posmakiem (鲜醇甘爽, xiān chún gān shuǎng). Komponent umami jest wyczuwalny dzięki wysokiej zawartości aminokwasów. Przy prawidłowym zaparzeniu gorycz i cierpkość są minimalne. Finisz zawiera wyraźny huígān (回甘, huígān) – powracającą słodycz, oraz shēngjīn (生津, shēngjīn) – aktywne wydzielanie śliny.
• Barwa naparu: Delikatnie zielona, jasna, przezroczysta (汤色嫩绿明亮, tāngsè nènlǜ míngliàng); przy pierwszych parzeniach z lekkim żółtawym odcieniem.
• Dno czajniczka (zaparzone liście): Zielone, lśniące, równe (叶底绿亮匀齐, yèdǐ lǜ liàng yún qí). Liście rozwijają się w pełni, zachowując elastyczność i jednolity kolor.

7. Skład Chemiczny:

• Polifenole (茶多酚, chá duōfēn): 10–30% (w przeliczeniu na suchą masę), co jest typowe dla zielonych herbat. Katechiny (zwłaszcza EGCG) odpowiadają za aktywność przeciwutleniającą; według danych źródeł zdolność neutralizacji wolnych rodników jest 18 razy wyższa niż w przypadku witaminy E. Zawartość katechin w herbacie wysokogórskiej jest nieco niższa niż w nizinnej, co zmniejsza gorycz i zwiększa słodycz naparu.
• Aminokwasy (氨基酸, ānjīsuān): Sumaryczna zawartość 100–220 g/kg (w hydrolizie wodnej), co znacznie przewyższa średni poziom dla zielonych herbat. L-teanina (L-茶氨酸, L-cháānjīsuān) – dominujący aminokwas, zapewniający charakterystyczną świeżość i umami. Wysoki poziom aminokwasów wynika z górskiego terroir: obniżone temperatury i obfitość rozproszonego światła spowalniają przemianę aminokwasów w polifenole.
• Alkaloidy: Kofeina (咖啡碱, kāfēijiǎn) – 2–4%; teobromina i teofilina w ilościach śladowych. Górny zakres zawartości kofeiny dla zielonej herbaty zapewnia wyraźny efekt tonizujący.
• Witaminy: Witamina C (kwas askorbinowy) zachowuje się w znacznej ilości dzięki łagodnej technologii. Obecne są również witaminy z grupy B (B₁, B₂), witamina E, β-karoten.
• Minerały: Potas, mangan, cynk, fluor. Cechą wyróżniającą jest podwyższona zawartość selenu (Se) w herbacie, uwarunkowana geochemią tutejszych gleb. Fluor wspomaga szkliwo zębów i hamuje mikroflorę próchnicotwórczą.
• Olejki eteryczne: Odpowiadają za kształtowanie kasztanowo-kwiatowego profilu zapachowego; ich zawartość i skład określane są na etapie ostatecznego dogrzewania (提香).

8. Właściwości Zdrowotne:

• Działanie przeciwutleniające: Wysoka zawartość polifenoli i katechin zapewnia skuteczną neutralizację wolnych rodników i spowalnianie procesów starzenia komórkowego.
• Efekt tonizujący: Kofeina w połączeniu z L-teaniną daje łagodny, lecz trwały przypływ energii bez gwałtownego pobudzenia – stan „spokojnej koncentracji”.
• Wsparcie gospodarki lipidowej: Katechiny przyspieszają rozkład tłuszczów; według niektórych danych skuteczność jest o 30% wyższa niż w przypadku standardowych zielonych herbat, co może wynikać ze szczególnego stosunku polifenoli do aminokwasów.
• Zdrowie jamy ustnej: Fluor zawarty w liściach hamuje rozwój bakterii próchnicotwórczych i zmniejsza tworzenie się płytki nazębnej.
• Trawienie: Polifenole łagodnie stymulują perystaltykę przewodu pokarmowego, zmniejszają wzdęcia i wspomagają przyswajanie pokarmu.
• Funkcje poznawcze: L-teanina poprawia koncentrację i redukuje niepokój, nie wywołując senności.
• Protekcyjne działanie selenu: Dzięki naturalnemu wzbogaceniu w selen regularne spożywanie może wspierać odporność i obronę antyoksydacyjną na poziomie komórkowym.

9. Parzenie:

• Temperatura wody: 80–85°C. Zdecydowanie odradza się używania wrzątku (powyżej 90°C) – niszczy L-teaninę, traci się świeżość, wzmaga gorycz.

• Ilość herbaty: 3 g na 150 ml (stosunek 1:50) przy parzeniu w szklance; 5–7 g na gàiwǎn (盖碗, gàiwǎn) o pojemności 100–120 ml w stylu gōngfū.

• Naczynie: Szklanka (玻璃杯, bōlibēi) – optymalny wybór: pozwala obserwować rozwijanie się pąków w wodzie („taniec herbacianych listków”). Sprawdza się również biała porcelanowa gàiwǎn i nieduży porcelanowy czajniczek.

• Procedura (sposób szklankowy – metoda zalewania od góry):

  1. Przegrzać szklankę gorącą wodą, opróżnić.
  2. Wlać gorącą wodę (85°C) do 7/10 objętości szklanki.
  3. Ostrożnie wsypać herbatę – listki zaczną powoli opadać i się rozwijać.
  4. Naparzać 2–3 minuty, obserwując pionowe „stanie” pąków w szklance.
  5. Pić małymi łykami; gdy ubywa do 1/3 – dolać wody. Możliwe 2–3 dolania.

• Procedura (gàiwǎn, styl gōngfū):

  1. Przegrzać gàiwǎn i cháhǎi wrzątkiem.
  2. Wsypać 5–7 g herbaty, lekko wstrząsnąć gàiwǎn – wdychać aromat suchego liścia.
  3. Pierwsze zalanie (润茶, rùnchá): 85°C, 5 sekund – zlać (płukanie).
  4. Drugie zalanie: zalać wodę, odczekać 15–20 sekund, rozlać do filiżanek.
  5. Każde kolejne parzenie wydłużać o 10 sekund. Wytrzymuje 4–6 udanych parzeń.

10. Przechowywanie:

• Warunki: Szczelne, nieprzezroczyste opakowanie (worki próżniowe z folii aluminiowanej, puszki blaszane). Przechowywać z dala od światła, wilgoci, źródeł ciepła i obcych zapachów.
• Temperatura: Optymalnie – lodówka, 0–5°C. W temperaturze pokojowej okres przydatności znacznie się skraca.
• Okres przydatności: Największą wyrazistość herbata zachowuje w ciągu pierwszych 6–12 miesięcy po wyprodukowaniu. Po otwarciu opakowania zaleca się spożyć w ciągu 7 dni, aby nie stracić aromatu.
• Szczególna uwaga: Świeżo wyprodukowaną herbatę zaleca się odstawić na 7–15 dni w ciemnym miejscu, aby pozbyć się „ognistego” posmaku (褪火气, tuì huǒqì) przed pierwszą degustacją.

11. Cena i Podróbki:

• Przedział cenowy: Koszt silnie zależy od sortu i sezonu zbioru:

  • Gatunek specjalny (特级): od 700 juanów za jīn (500 g) i więcej – pojedyncze pąki lub pąk z jednym listkiem, intensywny aromat kasztanowy.
  • Gatunek pierwszy (一级): 300–500 juanów za jīn – pąk z dwoma listkami, czysty, świeży smak.
  • Gatunek drugi (二级): 100–300 juanów za jīn – pąk z trzema listkami, gęsty, bogaty napar. Czynniki wpływające na cenę: czas zbioru (wiosenny > letni > jesienny), subregion (wysokogórskie Báiyún, Hóngxīng droższe), certyfikacja (organiczna, zielony produkt), reputacja producenta.

• Jak uniknąć podróbek:

  • Kupuj u producentów i sprzedawców posiadających licencję na używanie oznaczenia geograficznego „永泰绿茶” i odpowiednie oznakowanie (标识).
  • Oceń wygląd zewnętrzny: suchy liść powinien być równy, jednorodny pod względem wielkości, z wyraźnym meszkiem – bez żółtych, połamanych czy przesuszonych fragmentów.
  • Sprawdź aromat: wysokiej jakości Yǒngtài lǜchá ma czysty kasztanowy aromat bez stęchlizny, kwaśnych nut ani zapachu pleśni.
  • Oceń napar: powinien być przezroczysty, delikatnie zielony – mętny lub ciemny napar wskazuje na naruszenie technologii lub nieświeżość.
  • Zwróć uwagę na cenę: podejrzanie tani Yǒngtài lǜchá gatunku specjalnego (poniżej 500 juanów za jīn) z dużym prawdopodobieństwem jest podróbką lub przebranym surowcem.

12. Ciekawostki:

• W powiecie Yǒngtài odkryto skupiska starych drzew herbacianych, których wiek sięga 2500 lat – jedne z najstarszych w prowincji Fujian, stanowiące bezcenny zasób genetyczny dla selekcji.
• Technologia produkcji obejmuje 28 operacji i została uznana za element niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Cały cykl – od skręcania po suszenie – wykonuje się przy użyciu narzędzi bambusowych i drewnianych: całkowicie wyklucza się kontakt herbaty z metalem.
• 78% gleb powiatu jest naturalnie wzbogaconych w selen – rzadki mikroelement o właściwościach przeciwutleniających. Czyni to Yǒngtài lǜchá jedną z nielicznych „selenowych” zielonych herbat w Chinach.
• W epoce Ming herbata z Yǒngtài (wówczas Yǒngfú, 永福) była ofiarowywana na dwór cesarski; szczególną sławą cieszyła się herbata z górskiej świątyni Jīyán (姬岩) – jednego ze znanych buddyjskich klasztorów regionu.
• Powiat Yǒngtài jako pierwszy w prefekturze Fuzhou przeszedł państwową certyfikację jako „powiat ekologiczny” (生态县, shēngtài xiàn) w 2014 r., co potwierdza czystość środowiska uprawy.

13. Porównanie z Innymi Zielonymi Herbatami:

• Ānxī Huángjīn Guì (安溪黄金桂, Ānxī Huángjīn Guì): Również z Fujian, lecz należy do oolongów; podobne kultywary (Tiěguānyīn, Jīn Guānyīn), jednak całkowicie odmienna technologia – półfermentacja. Yǒngtài lǜchá, w przeciwieństwie do oolongów, akcentuje świeżość i nutę kasztanową, a nie paletę kwiatową/maślaną.
• Xīhú Lóngjǐng (西湖龙井, Xīhú Lóngjǐng): „Słynna herbata” z Zhejiang; płaska, z wyraźnym aromatem fasolowym i wyższą zawartością aminokwasów. Yǒngtài lǜchá – w formie prostej/lukowatej pasemki, z dominującą nutą kasztanową zamiast fasolowej; znacznie przystępniejsza cenowo.
• Xìnyáng Máojiān (信阳毛尖, Xìnyáng Máojiān): Zielona herbata z Henan; cienkie, pokryte meszkiem igiełki, świeży i cierpki smak. Yǒngtài lǜchá jest mniej cierpka, z mocniejszą nutą kasztanową i łagodną słodyczą wynikającą z wysokiej zawartości aminokwasów.
• Méngdǐng Gānlù (蒙顶甘露, Méngdǐng Gānlù): Syczuańska zielona herbata o zwiniętych liściach i wyraźnym „słodko-rosistym” profilu. Yǒngtài lǜchá ma gęstsze ciało i kasztanowy akcent, podczas gdy Gānlù – delikatniejszy i bardziej kwiatowy.
• Ēnshī Yùlù (恩施玉露, Ēnshī Yùlù): Herbata z Hubei, jedna z nielicznych chińskich „parowanych” zielonych herbat (蒸青, zhēngqīng). Jej profil jest trawiasto-morski, z wyrazistym umami; Yǒngtài lǜchá, wytwarzana metodą prażenia, daje „suchszy”, kasztanowo-kwiatowy aromat i mniej trawiasty smak.

Podsumowując

Yǒngtài lǜchá to zielona herbata o ponad tysiącletniej historii, która z cichej górskiej tradycji powiatu Yǒngtài wyrosła na rozpoznawalną regionalną markę o zasięgu ogólnokrajowym. Jej firmowa formuła – „aromat kasztanowy z kwiatowym odcieniem, świeży i słodki smak, przejrzysty zielony napar” – to bezpośredni rezultat szczęśliwego splotu wysokogórskiego terroir, selenowych gleb, pradawnych kultywarów i mozolnej ręcznej pracy w 28 operacjach. Herbata ta przypadnie do gustu tym, którzy cenią „uczciwe” regionalne zielone herbaty bez głośnych nazw: za umiarkowaną cenę Yǒngtài lǜchá oferuje prawdziwą jakość – czystość smaku, ekologiczną nieskazitelność i żywą więź z jednym z najstarszych herbacianych regionów Fujianu.